بررسی تنوع ژنتیکی ژنوتیپهای نخود با استفاده از نشانگر مولکولی SSR
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران
doi
10.22067/ijpr.v8i1.48163چکیده
بهرهبرداری از تنوع ژنتیکی یکی از عوامل مهم در بهنژادی گیاهان زراعی است. این تحقیق بهمنظور ارزیابی تنوع ژنتیکی 35ژنوتیپ نخود با استفاده از 15جفت آغازگر SSR، انجام شد. پس از استخراج DNA، انجام واکنشهای PCR و الکتروفورز، آغازگرها در مجموع 49آلل را در تمام ژنوتیپها تکثیر کردند. متوسط تعداد آلل تکثیرشده به ازای هر آغازگر 26/3آلل بود. آغازگر SSR35 با پنج آلل، همراه با آغازگرهای SSR14، SSR21، SSR26 و SSR63 با چهار آلل، بیشترین و آغازگرهای SSR61 و SSR7 با 2آلل، کمترین آلل را تکثیر نمودند. بر اساس ضرایب تشابه بهدستآمده ارزشهای تشابه دامنهای از 10/0 تا 80/0 با میانگین 40/0درصد را داشتند. میزان اطلاعات چندشکلی (PIC)، از 20/0 تا 88/0 متغیر بود (با متوسط 50/0). بیشترین و کمترین میزان PIC بهترتیب مربوط به آغازگرهای SSR21 و SSR62 بود. تجزیة خوشهای با استفاده از ضریب تشابه جاکارد و روش UPGMA انجام شد و ژنوتیپها در هشت گروه قرار گرفتند. گروهبندی تا حدودی توانست ژنوتیپهای مختلف نخود را از همدیگر تفکیک نماید. تفکیک ژنوتیپها از طریق تجزیه هماهنگ اصلی و پلاتهای دو و سهبعدی نیز تقریباً تأییدکنندة تجزیة خوشهای بود. ضریب همبستگی کوفنتیک بالا بیانگر ارتباط مؤثر بین دادههای مولکولی، روش تجزیه خوشهای و صحت گروهبندی ژنوتیپها بود. از تنوع موجود میتوان در برنامههای اصلاح نخود استفاده نمود.