پاسخ عملکرد و اجزای عملکرد باقلا و نخود به کشت مخلوط غلات-لگوم در شرایط رقابت با علفهایهرز
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 شیراز
3 دانشگاه شیراز
4 دانشگاه شیراز
doi
10.22067/ijpr.v8i1.51248چکیده
کشت مخلوط غلات-لگوم یکی از بهترین راهها برای افزایش عملکرد در واحد سطح میباشد. بهمنظور، بررسی تأثیر کشت مخلوط بر عملکرد و اجزای عملکرد باقلا و نخود در ترکیب با برخی غلات، این آزمایش در دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی داراب، دانشگاه شیراز در سال زراعی 94-1393 انجام شد. در این آزمایش 16تیمار شامل 10تیمار تککشتی (گندم، جو، تریتیکاله، نخود و باقلا با و بدون حضور علفهرز) و شش تیمار کشت مخلوط (گندم+ نخود، گندم+ باقلا، جو+ نخود، جو+ باقلا، تریتیکاله+ نخود و تریتیکاله+ باقلا با علفهرز) در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی (RCBD) در سه تکرار اجرا شد. تیمارهای آزمایش که شامل تیمارهای کشت مخلوط و تککشتی با و بدون علفهرز بودند، تأثیر معنیداری بر وزن هزار دانه، تعداد غلاف در واحد سطح، تعداد دانه در غلاف، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت لگومها و نسبت برابری زمین داشتند. نتایج نشان داد که تیمارهای تککشتی بدون حضور علفهرز بالاترین عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و شاخص برداشت را تحت تأثیر تیمارهای آزمایش داشتند. با وجود این، تیمارهای کشت مخلوط از لحاظ عملکرد دانه و شاخص برداشت، مشابه یا برتر از تککشتیهای با علفهرز بودند. عملکرد دانه و شاخص برداشت در کشت مخلوط گندم + باقلا در مقایسه با تککشتی با علفهرز باقلا، بهترتیب 102 و 93درصد بیشتر بود. نسبت برابری زمین در تمام تیمارهای کشت مخلوط، در مقایسه با تککشتیهای با علفهرز بیشتر از یک بود. از آنجا که غلات نسبت به لگومها دارای قدرت رقابت بیشتری هستند، بهنظر میرسد که برای افزایش کارآیی باید تراکم بیشتری از لگومها را در ترکیب با غلات بهکار برد. همچنین برای کاهش تداخل علفهایهرز و افزایش عملکرد در نخود و باقلا، کشت مخلوط آنها با غلات توصیه میشود.