تبیین پیوند و شیوه تعامل کلام و عرفان در آثار علاءالدّوله سمنانی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، استاد، بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشجوی دکتری، بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22103/jll.2025.24644.3180چکیده
زمینه: از ویژگیهای مهم متون ادب عرفانی پیوند آنها با کلام است که میتواند نشان دهنده اهمیّت مباحث کلامی از نظرگاه عارفان باشد. این پژوهش میکوشد ضمن بررسی و تبیین پیوند و شیوه تعامل کلام و عرفان و بازتاب مباحث کلامی در آثار علاءالدّوله سمنانی، اثبات کند که علم کلام در راستای رسیدن سالک به غایت و هدف، کمال مقدّمی و پیشینی شایستهای به شمار میآید.روش: با توجه به این ویژگیها در این مقاله به روش توصیفی تحلیلی، نحوه پیوند کلام و عرفان در آثار علاءالدوله سمنانی بررسی و تبیین میشود.یافته ها: سالک با کاربرد ابزارکلام میکوشد به تدریج معارف خود را ارتقاء دهد تا از حیطه معرفت کلامی بیرون آید و به معرفت شهودی دست یابد. بررسی شیوه تعامل کلام و عرفان در آثار علاءالدّوله نشان میدهد که کلام به سه صورت در مباحث عرفانی تأثیرگذار است: 1ـ طرح مباحث نوین(طرح مسأله)؛ 2ـ شرح و تبیین مسأله و تدارک زیرساختهای لازم؛ 3ـ تغییر زبان و وسعت دایره واژگانی. از سوی دیگر عرفان نیز در چهار بخش بر کلام اثر میگذارد: 1ـ طرح مباحث نوین(طرح مسأله)؛ 2ـ نقد آموزههای کلامی؛ 3ـ تبیین ابهامات و تکمیل آموزههای کلامی؛ 4ـ شرح و تعمیق تأمّلات کلامی در مسائل مختلف.