فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اختلال بدریخت‌انگاری، وضعیت روانی‌ای با تصویر بدنی مختل‌شده است که فرد پیوسته بر نقایص کوچک یا غیرقابل‌مشاهده‌ی ظاهری تمرکز می‌کند. این اختلال در بیماران ارتودنسی از فراوانی بالایی برخوردار است و می‌تواند بر نیاز دریافتی بیمار و نتایج درمان اثرگذار باشد. در نتیجه این مطالعه با هدف ارزیابی ارتباط اختلال بدریخت‌انگاری و جزء زیبایی شاخص نیاز به درمان ارتودنسی صورت گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه‌ی توصیفی، بر روی 228 بیمار ارتودنسی واجد شرایط بالای 12 سال انجام گرفت. اطلاعات دموگرافیک بیماران ثبت گردید. بیماران پرسشنامه‌ی اصلاح‌شده‌ی وسواس جبری یل- براون برای اختلال بدریخت‌انگاری را تکمیل کردند. جزء زیبایی شاخص نیاز به درمان، به واسطه‌ی پرسشنامه‌ی تصویری توسط بیمار و ارتودنتیست تعیین شد. داده‌ها از طریق آزمون  Chi-square و Fisher’s exact text تحلیل شدند و 05/0>p معنادار تلقی گردید.یافته‌ها: در این مطالعه 7/19 درصد از بیماران، مبتلا به اختلال بدریخت انگاری شناخته شدند. فراوانی اختلال بدریخت‌انگاری در بیماران با نیاز متوسط به درمان از دیدگاه ارتودنتیست (%29/1)، به طور معناداری بیش از گروه عدم نیاز به درمان (%15/5) و گروه نیاز قطعی به درمان (%12/1) بود (032/0=p). بین اختلال بدریخت‌انگاری و جزء زیبایی شاخص نیاز به درمان از دیدگاه بیمار، جنس، وضعیت تأهل و گروه سنی ایشان، ارتباط معناداری یافت نشد (05/0