بازتاب اندیشههای ملامتی در فتوت نامههای صوفیانه تا قرن پنجم
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران.
2 دانشیار، بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه بینالمللی امام خمینی (ره) ، قزوین، ایران.
3 نویسنده مسئول، دانشیار، بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران.
4 استاد، بخش زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه لرستان، لرستان، ایران
doi
10.22103/jll.2025.24192.3166چکیده
زمینه: پژوهشگران دربارۀ میزان و چگونگی ارتباط بین دو مکتب ملامتیه و فتوت نظر یکسانی ندارند؛ برخی آن دو را یکی دانسته و برخی دیگر منکر این ارتباط شدهاند. مسئلۀ اصلی در اینجا این است که؛ با توجه به متن رسائل ملامتیه و فتوتنامهها تا قرن پنجم هجری، چه شباهت ها و تفاوتهایی بین اصول فتوت و ملامتیه وجود داشتهاست. هدف این پژوهش تبیین شباهتها و تمایزهای دو مکتب ملامتیه و فتوت است تا از این طریق دلایل اختلاف نظرهای موجود بین پژوهشگران در خصوص رابطه فتوت و ملامتیه و تصوف روشن شود.روش: روش تحقیق در این مقاله، تحلیلی- توصیفی و بر مبنای مطالعات کتابخانهای است.یافته ها: نتایج حاصل از پژوهش، بیانگر برداشتهای گونهگون و متفاوت در این خصوص است. ابوعبدالرحمن سلمی نویسندۀ اولین فتوتنامه که خود از پیروان ملامتیه بوده در «رسالۀ ملامتیه» تعریفی از جوانمردی ارائه میکند، که در آن جوانمرد همان ملامتی کامل است، اما همو در «کتابالفتوة»، مانند سایر فتوتنامههای این دوره نوعی فتوت صوفیانه را معرفی کردهاست که تفاوتهای عمدهای با اصول ملامت دارد. در جوانمردی عیاران نیز که «قابوسنامه» معرف آن است، از اصول اساسی ملامتیه نشانی نیست. به نظر میرسد تفاوت دیدگاه پژوهندگان از اینجا سرچشمه گرفتهاست. در واقع کسانی که رسالۀ ملامتیه سلمی را مبنای کار خود قرار دادهاند، جوانمردان و ملامتیه را یکی دانستهاند؛ و گروه دیگر که جوانمردی را در مفهوم عیاری مدنظر داشتهاند این دو را در تباین با هم یافتهاند و گروه سومی که تصوف، ملامت و جوانمردی را شاخههایی از یک اصل دانستهاند، فتوت صوفیانه را ملاک قرار دادهاند.