تأثیر پیشتیمار بذر با اسپرمیدین بر بهبود شاخصهای جوانهزنی و فعالیت برخی آنزیم-های آنتیاکسیدان گیاهچههای سویاتحت تنش خشکی
نویسندگان
1 جهاد کشاورزی مازندران
2 عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شاهرود
3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری - پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری کشاورزی طبرستان
4 زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه صنعتی شاهرود
doi
10.22124/jms.2018.2946چکیده
بهمنظور بررسی تاثیر پیشتیمار پلیآمین اسپرمیدین بر افزایش تحمل به تنش خشکی در مرحله جوانهزنی و رشد گیاهچه سویا رقم کاسپین، پژوهشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار در سال 1395 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح تنش خشکی (صفر، 2- و 4- بار) و سه سطح اسپرمیدین (صفر، 1 و 2 میلی مولار) بودند. نتایج آزمایش نشان داد استفاده از اسپرمیدین در غلظت یک میلی مولار باعث بهبود معنیدار خصوصیات جوانهزنی شامل حداکثر جوانهزنی، سرعت جوانهزنی، یکنواختی جوانهزنی، زمانهای رسیدن به 10،50 و90 درصد جوانهزنی، طول ریشهچه، وزن گیاهچه، و جوانهزنی نهایی در تنش خشکی متوسط (2- بار) شد. غلظت بالای اسپرمیدین نتوانست باعث بهبود تحمل به تنش شدید در صفات مورد بررسی گردد. استفاده از اسپرمیدین یک میلیمولار، بیشتر شدن فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان آسکوربات پراکسیداز، پراکسیداز، کاتالاز و میزان پروتئین محلول را در شرایط تنش خشکی متوسط نسبت به شاهد را به دنبال داشت. اثر متقابل معنیداری بین پلیآمین و تنش خشکی از نظر غلظت پروتئین مشاهده نشد. به طور کلی نتایج نشان داد که پیشتیمار بذر با اسپرمیدین باعث افزایش تحمل به تنش از طریق بهبود شاخصهای جوانهزنی و افزایش فعالیت آنزیمهای آنتیاکسیدان گیاهچههای سویا گردید.