تأثیر پیش‌تیمار بذر با اسپرمیدین بر بهبود شاخص‌های جوانه‌زنی و فعالیت برخی آنزیم-های آنتی‌اکسیدان گیاهچه‌های سویاتحت تنش خشکی

نویسندگان

1 جهاد کشاورزی مازندران

2 عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شاهرود

3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری - پژوهشکده ژنتیک و زیست فناوری کشاورزی طبرستان

4 زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه صنعتی شاهرود

doi
10.22124/jms.2018.2946
چکیده

به­منظور بررسی تاثیر پیش­تیمار پلی­آمین اسپرمیدین بر افزایش تحمل به تنش خشکی در مرحله جوانه­زنی و رشد گیاهچه سویا رقم کاسپین، پژوهشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی با چهار تکرار در سال 1395 انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح تنش خشکی (صفر، 2- و 4- بار) و سه سطح اسپرمیدین (صفر، 1 و 2 میلی مولار) بودند. نتایج آزمایش نشان داد استفاده از اسپرمیدین در غلظت یک میلی مولار باعث بهبود معنی­دار خصوصیات جوانه­زنی شامل حداکثر جوانه­زنی، سرعت جوانه­زنی، یکنواختی جوانه­زنی، زمان­های رسیدن به 10،50 و90 درصد جوانه­زنی، طول ریشه­چه، وزن گیاهچه، و جوانه­زنی نهایی در تنش خشکی متوسط (2- بار) شد. غلظت بالای اسپرمیدین نتوانست باعث بهبود تحمل به تنش شدید در صفات مورد بررسی گردد. استفاده از اسپرمیدین یک میلی­مولار، بیشتر شدن فعالیت آنزیم­های آنتی­اکسیدان آسکوربات پراکسیداز، پراکسیداز، کاتالاز و میزان پروتئین محلول را در شرایط تنش خشکی متوسط نسبت به شاهد را به دنبال داشت. اثر متقابل معنی­داری بین پلی­آمین و تنش خشکی از نظر غلظت پروتئین مشاهده نشد. به طور کلی نتایج نشان داد که پیش­تیمار بذر با اسپرمیدین باعث افزایش تحمل به تنش از طریق بهبود شاخص­های جوانه­زنی و افزایش فعالیت آنزیم­های آنتی­اکسیدان گیاهچه­های سویا گردید.