بررسی اثر دگرآسیبی عصاره گل محمدی (Rosa damascena Mill) نمونه بوکان و خوانسار بر جوانه زنی بذر گندم رقم زرین

نویسندگان

1 مرکز آموزش عالی شهید باکری میاندوآب، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران

2 عضو هیات علمی مرکز آموزش عالی شهید باکری-دانشگاه ارومیه

doi
10.22124/jms.2018.2948
چکیده

دگرآسیبی (آللوپاتی) به اثر متقابل گیاهان توسط مواد شیمیایی آزاد شده آن ها بر یکدیگر اشاره می­کند. مطالعه حاضر به منظور بررسی اثرات دگرآسیبی گیاه دارویی گل محمدی (Rosa damascene Mill) بر جوانه زنی بذر گندم (Triticum aestivum L.) انجام شد. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در سه تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایش شاهد و غلظت های مختلف (1، 2، 3، 4 و 5 درصد) عصاره آبی گلبرگ های خشک گل محمدی نمونه بوکان و خوانسار بودند که در سه تکرار انجام شد. نتایج این آزمایش نشان داد عصاره­ی گل محمدی با غلظت های ذکر شده، کاهش جوانه زنی را نسبت به شاهد در پی نداشت. عصاره ی آبی نمونه ی بوکان باعث کاهش معنی دار طول ساقه چه، طول ریشه چه، وزن خشک ساقه چه، وزن خشک ریشه چه و مقدار پروتئین محلول در گیاه گندم شد همچنین عصاره ی نمونه ی خوانسار بیشترین اثر بازدارندگی را بر صفات وزن تر ساقه چه و ریشه چه و مقدار قند محلول بر گیاه گندم داشت. جدول تجزیه‌ی واریانس نشان داد که تفاوت بین عصاره‌ها، تیمارها و عصاره × تیمار معنی‌دار (05/0 >P) بود. در هر دو گیاه بین وزن تر، خشک و طول ساقه چه و نیز بین محتوای پروتئین و قند محلول همبستگی مثبت معنی داری (9/0<r,05/0>P) وجود داشت.