فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با ایجاد تنوع از طریق کشت مخلوط، پایداری نظام‌های زراعی افزایش می‌یابد. به‌منظور مطالعه تأثیر کشت مخلوط همیشه‌بهار با ماش بر عملکرد و بیوماس علف‌های‌هرز، آزمایشی در سال 1393 در دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز به‌صورت کرت‌های خُرد‌شده در قالب طرح بلوک‏های کامل تصادفی در سه ‌تکرار با دو فاکتور شامل دو رقم همیشه‌بهار پُرپَر و کم‌پَر و کشت ‌مخلوط آن‌ها با ماش در نسبت‌های صفر، 5/12، 25، 5/37 و 50درصد تراکم مطلوب انجام شد. در کرت‌های رقم کم‌پَر، علف‌های‌هرز توانایی رشد کمتری نسبت به رقم پُرپَر داشتند. وقتی ماش با 5/37درصد تراکم مطلوب کاشته شد، وزن خشک گل همیشه‌بهار افزایش یافت. بیشترین وزن خشک گل از دو تیمار کشت خالص و کشت مخلوط ماش با 5/37درصد تراکم مطلوب آن در کشت مخلوط با همیشه‌بهار و به‌ترتیب برابر با 5/103 و 8/95‌گرم در متر‌مربع حاصل گردید. در سیستم‌های کاشت 25درصد، 5/37درصد و 50درصد ماش به‌همراه 100درصد همیشه‌بهار بیشترین عملکرد دانه ماش به‌ترتیب برابر با 2/37، 9/39 و 6/41‌گرم در متر‌مربع حاصل شد. در تمامی تیمارها به‌جز تیمار کاشت مخلوط همیشه‌بهار پُرپَر با ماش در تراکم 5/12درصد نسبت برابری زمین بیشتر از یک بود. با توجه به بهبود شاخص نسبت برابری زمین در کشت مخلوط گل همیشه‌بهار کم‌پَر با ماش در تراکم‌های مختلف آن و نیز در کشت مخلوط رقم پُرپَر با ماش در تراکم‌های بیش از 25درصد و عدم وجود تفاوت معنی‌دار در مقدار این شاخص در تراکم‌های مذکور، کشت مخلوط ارقام کم‌پَر و پُرپَر گل همیشه‌بهار با ماش به‌ترتیب در نسبت‌های 5/12 و 25درصد تراکم مطلوب آن توصیه می‌شود. واژه‌های کلیدی: تراکم مطلوب، رقابت بین‌گونه‌ای، کشت خالص، نسبت برابری زمین، وزن خشک گل