بررسی 5 ساله ویژگیهای بالینی- هیستوپاتولوژی بیماریهای بدخیم دهان، فک و صورت در مراجعین به دانشکده دندانپزشکی مشهد و وضعیت کنونی آن‌ها

نویسندگان

1 استادیار، گروه سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 مرکز تحقیقات بیماری‏های دهان، فک و صورت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22038/jmds.2024.25163
چکیده

مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی 5 ساله ویژگی‌های بالینی و هیستوپاتولوژی بیماری‌های بدخیم دهان، فک و صورت و وضعیت کنونی بیماران، در مراجعین به دانشکده دندانپزشکی مشهد انجام شد.مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی، 99 پرونده بیماران با ضایعات بدخیم طی سال‌های 1398-1394 در بخش آسیب‌شناسی دانشکده دندانپزشکی مشهد بررسی شد. داده‌های دموگرافیک و بالینی، جمع‌آوری و پروگنوز 5 ساله بیماران  ، میزان مرگ و میر و نیز بقای5 ساله آنان ثبت شد. تحلیل آماری با استفاده از آزمون‌های کای‌اسکوئر، دقیق فیشر، من‌ویتنی و آنالیز بقای کاپلان-مایر انجام شد. سطح معنی دار در آزمونهای آماری برابر 5 درصد در نظر گرفته شد.یافته ­ها: شایع‌ترین بدخیمی‌ها،   SCC low-grade با  3/28درصد و SCC high-grade با 3/25درصد بودند. میانگین سنی بیماران 16/17±56.8 سال بود. 6/58 درصد بیماران مرد بودند. شایع‌ترین محل درگیری، زبان (3/31)درصد بود. 5/48درصد از بیماران فوت کردند. میزان مرگ‌ و میر در) SCC high-grade   درصد(  بیشتر از SCC low-grade  ) 7/35  درصد( بود. نوع بدخیمی ارتباط معناداری با مرگ ‌و میر داشت. (p=0.039) میانه زمان بقا برای SCC low-grade    33ماه، SCC high-grade 4/22ماه، موکواپیدرموئید کارسینوما 8/16ماه، آدنوئید سیستیک کارسینوما 60 ماه و سایر بدخیمی‌ها 9/17 ماه بود.نتیجه ­گیری: این مطالعه، اطلاعات ارزشمندی درباره الگوی بدخیمی‌های دهان، عوامل مرتبط با پیش‌آگهی و میزان بقا در جمعیت مورد مطالعه ارائه می‌دهد. نوع بدخیمی تنها فاکتور معنادار مرتبط با مرگ‌ و میر بود.