نقدی بر تصحیحهای تاریخنامۀ هرات و تصحیح و توضیح چند کلمۀ دشوار
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی فرهنگستان زبان و ادب فارسی، گروه پژوهش های زبانی و تحقیقات ادبی
doi
10.22103/jll.2025.23883.3152چکیده
زمینه: تاریخهای محلّی افزون بر ارزشهای تاریخی و جغرافیایی، از منظر زبانی نیز حائز اهمّیّت هستند، بهویژه آن تاریخهایی که در گذرگاههای تاریخی و جغرافیایی نوشته شدهاند. تاریخنامۀ هرات تألیف سیفی هروی، از متون کهن تاریخ محلّی خراسان و گزارش وقایع روزگار ملوک آل کرت در قرنهای 7 و 8ق است که مؤلّف شاهد عینی برخی از وقایع آن بوده است. مصحّح متونی چون تاریخنامه باید گذشته از شناختی از متون فارسی کهن، با زبانهای دیگری نیز که مؤلّف با آنها آشنا بوده است، مأنوس باشد.روش: در مقالۀ حاضر، با نگاهی انتقادی و با تأکید بر گسترۀ زبانی مؤلّف و با توجّه به عناصر درونمتنی و منابع بینامتنی و نسخهای تازه از این اثر به تصحیح و توضیح برخی از دشواریهای زبانی متن پرداختهایم.یافتهها: از تاریخنامۀ هرات دو تصحیح موجود است. تصحیح نخست در سال 1322ش توسّط محمّد زبیر صدیقی در کلکته به انجام رسیده است؛ و بار دیگر، در سال 1383 در ایران، به کوشش غلامرضا طباطبایی مجد تصحیح دیگری از این متن فراهم آمده است. هر دو تصحیح خطاها و سهوهای متعدّد و متنوّعی دارند؛ اشکالاتی که برآمده از عدم شناخت وزن، مأنوس نبودن با سبک مؤلّف، نشناختن کلمات ترکی و عربی گاه نادر متن، آشنا نبودن با متون مرتبط با متن مورد تحقیق است.