اثربخشی مداخله دلبستگی محور مادر ـ کودک بر شاخصهای فیزیولوژیک مرتبط با تنیدگی در کودکان پیشدبستانی
نویسندگان
doi
10.22059/japr.2015.79550چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مداخله دلبستگی محور مادر-کودک بر شیوه پاسخگویی به تنیدگی در کودکان پیشدبستانی واجد سبک دلبستگی ناایمن میباشد. نمونه پژوهش دربرگیرنده 28 زوج مادر – کودک بود که از بین جامعه مادران و کودکان 4 تا 6 سال مراجعهکننده به کلینیک آتیه، بر اساس نمره آنها در مقیاس ابزار مشاهدهای دلبستگی (واترز، 1987) انتخاب شد. پاسخدهی کودکان به تنیدگی قبل و پس از مداخله به وسیله دستگاه ارزیابی پاسخ به تنیدگی (SRE) سنجیده شد. گروه نمونه به صورت تصادفی به دو گروه گواه و آزمایش (14 زوج مادر – کودک در هر گروه) واگذار شدند. مداخله در برگیرنده 6 جلسه آموزش گروهی مادران و 6 جلسه بازی درمانی گروهی برای کودکان و پس از آن 4 جلسه رواندرمانی برای هر زوج مادر – کودک بود. با توجه به نتایج بهدست آمده از تحیل کوواریانس چندمتغیری، نمرات مرتبط با شاخصهای درجه حرارت، رسانایی پوست، نرخ تنفس و ضربان قلب در ارزیابیهای پیشآزمون و پسآزمون به لحاظ آماری در هیچیک از شاخصهای ذکرشده معنادار نمیباشد. لذا برای ایجاد تغییرات معنادار فیزیولوژیک به مداخلات طولانیتر و ابزار حساستری نیاز است.