اثربخشی مداخله دلبستگی محور مادر ـ کودک بر شاخص‌های فیزیولوژیک مرتبط با تنیدگی در کودکان پیش‌دبستانی

نویسندگان
doi
10.22059/japr.2015.79550
چکیده

هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مداخله دلبستگی محور مادر-کودک بر شیوه پاسخ­گویی به تنیدگی در کودکان پیش­دبستانی واجد سبک دلبستگی ناایمن می­باشد. نمونه پژوهش دربرگیرنده 28 زوج مادر – کودک بود که از بین جامعه مادران و کودکان 4 تا 6 سال مراجعه­کننده به کلینیک آتیه، بر اساس نمره آنها در مقیاس ابزار مشاهده­ای دلبستگی (واترز، 1987) انتخاب شد. پاسخ­دهی کودکان به تنیدگی قبل و پس از مداخله به وسیله دستگاه ارزیابی پاسخ به تنیدگی (SRE) سنجیده شد. گروه نمونه به صورت تصادفی به دو گروه گواه و آزمایش (14 زوج مادر – کودک در هر گروه) واگذار شدند. مداخله در برگیرنده 6 جلسه آموزش گروهی مادران و 6 جلسه بازی درمانی گروهی برای کودکان و پس از آن 4 جلسه روان­درمانی برای هر زوج مادر – کودک بود. با توجه به نتایج به­دست آمده از تحیل کوواریانس چندمتغیری، نمرات مرتبط با شاخص­های درجه حرارت، رسانایی پوست، نرخ تنفس و ضربان قلب در ارزیابی­های پیش­آزمون و پس­آزمون به لحاظ آماری در هیچ­یک از شاخص­های ذکر­شده معنادار نمی­باشد. لذا برای ایجاد تغییرات معنادار فیزیولوژیک به مداخلات طولانی­تر و ابزار حساس­تری نیاز است.