اثر تداخل علف‌های‌هرز، تاریخ کاشت و روش کاشت بر رشد، عملکرد و اجزای عملکرد لوبیاقرمز (Phaseolus vulgaris L.)

نویسندگان

1 شیراز

2 دانشگاه شیراز

3 دانشگاه شیراز

4 شیراز

doi
10.22067/ijpr.v7i2.46993
چکیده

به‌منظور ارزیابی تداخل علف‌های‌هرز، تاریخ کاشت و روش کاشت بر رشد، عملکرد و اجزای عملکرد لوبیاقرمز رقم اختر، آزمایشی به‌صورت کرت‌های دوبارخُرد‌شده در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه‌تکرار در سال 1393 در مزرعه تحقیقاتی دانشکده کشاورزی دانشگاه شیراز انجام شد. کرت‌های اصلی، فرعی و فرعی‌فرعی به‌ترتیب شامل روش کاشت در دو سطح (یک‌ردیفه و دوردیفه) که در دو حالت عدم کنترل و کنترل علف‌های‌هرز در سه تاریخ کاشت (25‌اردیبهشت، 11‌خرداد و 28‌خرداد) انجام شد. ویژگی‌های مورد‌مطالعه شامل تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، وزن ‌صد‌دانه، طول غلاف، وزن غلاف، تعداد شاخه فرعی، سطح برگ، عملکرد بیولوژیک و عملکرد دانه بودند. نتایج نشان‌داد که وزن خشک علف‌های‌هرز پهن‌برگ در روش کاشت یک‌ردیفه (76/548‌گرم برمترمربع) به‌طور معنی‌داری بیشتر از روش کاشت دو‌ردیفه (1/183‌گرم برمترمربع) بود، ولی سایر صفات اندازه‌گیری‌شده تحت تأثیر روش کاشت قرار نگرفت. تاریخ کاشت 25‌اردیبهشت و 11‌خرداد در بسیاری از صفات اندازه‌گیری‌شده اختلاف معنی‌داری نداشتند؛ اما در مقایسه با تاریخ کاشت 28‌خرداد برتری داشتند. بر اساس نتایج تجزیه علیّت، تعداد غلاف در بوته، وزن صد‌دانه و عملکرد بیولوژیک بیشترین اثر مستقیم را بر عملکرد دانه داشتند. به‌طور‌کلی، تاریخ کاشت 11‌خرداد با روش کاشت دو‌ردیفه می‌تواند در منطقه باجگاه شیراز پیشنهاد شود. واژه‌های کلیدی: تاریخ کاشت، تجزیه علیّت، روش کاشت، لوبیا