تحلیل کمی و کیفی کاربرد آیات در مرصادالعباد
نویسندگان
1 استاد گروه زبان ادبیات و فارسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران(نویسنده مسئول)
2 استاد گروه زبان ادبیات و فارسی دانشگاه تهران، ایران.
3 دانشجوی دکتری تخصصی زبان و ادبیات فارسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22103/jll.2024.23381.3132چکیده
آیات الهی همواره الهامبخش نگارندگان کتب ادبی بوده است. در این میان ادبیات عرفانی سهم قابل توجهی داشته است. بسیاری از آنها برای استحکام بخشیدن به ایدهها و آثار منثور و منظوم خود به شیوههای مختلف از آیات قرآن بهره میگرفتند. مرصادالعباد نجمالدین رازی یکی از آثار فاخر ادبیات عرفانی است که در کاربرد آیات الهی ید طولایی داشته است. برای تبیین نحوه نگرش عرفا به قرآن و اقتباس از آن، لازم است که دیدگاههای عرفا بهدقت بررسی و تحلیل شود تا بتوان فهمی دقیق از اندیشه و انگیزهی آنها از کاربرد آیات الهی دست یافت. در این راستا این پژوهش ضمن مرور اندیشه صاحبنظران یک مدل نظری برای سنجش کاربرد آیات قرآن در متون ادبی فراهم نموده است. بر اساس این مدل و با استفاده از روش تحلیل محتوای کمی و کیفی کتاب مرصادالعباد مورد بررسی مطالعه قرار گرفته است. یافتههای تحقیق نشان میدهد که نجمالدین رازی در مجموع 842 در مرصادالعباد به آیات مبارکه قرآن اشاره داشتهاند. کاربرد بلاغی آیات 561 مورد بوده است. همچنین کارکرد تفسیری آیات قرآن 281 مورد میباشد. آنچه از متن نجم الدین رازی برداشت میشود این است که در بیشتر موارد قصد تفسیر کلام وحی را ندارد در آغاز برخی فصول نخست ذکر آیه و بیان روایت نبوی(ص) و سپس به بیان شرح و تفسیر آیه پرداخته است. روش تفسیر غالب او اجتهادی باطنی است که ۵۲ مورد میباشد. در برخی آیات روش تفسیری او اجتهادی ادبی 7 مورد، اجتهادی روایی 6 مورد و اجتهادی قرآنی 1 مورد میباشد.