تاثیر نانواکسید روی و تنش خشکی بر فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک و تحرک ذخایر غذایی بذر سویا (Glycine max. L) رقم کتول (DPX)
نویسندگان
1 گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
doi
10.22124/jms.2018.2931چکیده
بهمنظور بررسی تأثیر نانواکسید روی و خشکی ناشی از پلیاتیلنگلایکول بر میزان فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک و تحرک ذخایر غذایی بذر سویا آزمایشی در سال 1395 در دانشگاه محقق اردبیلی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی در سه تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل سه سطح تنش خشکی (صفر، 7/0- و 4/1- مگاپاسکال) و غلظتهای مختلف نانواکسید روی (صفر، 75/0 و 5/1 گرم در لیتر) بود. درصد و سرعت جوانهزنی، طول و وزن خشک گیاهچه، فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک (آلفاآمیلاز، پروتئاز و لیپاز) و روند تحرک ذخایر بذر (کربوهیدرات، پروتئین و لیپید) اندازهگیری شد. نتایج آزمایش نشاندهنده تأثیر مثبت نانواکسید روی بر درصد و سرعت جوانهزنی، فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک و تحرک ذخایر کربوهیدرات، پروتئین و لیپید بود، بهطوریکه کاربرد 5/1 گرم در لیتر نانواکسید روی منجر به افزایش فعالیت آنزیمهای لیپاز، پروتئاز و آلفاآمیلاز به ترتیب به میزان 75/11، 75/12 و 87/11 درصد در خشکی شدید نسبت به شاهد بدون تنش گردید. تنش خشکی نیز علاوه بر کاهش فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک، از میزان تحرک ذخایر غذایی کاست. همچنین با گذشت زمان آبنوشی از میزان تحرک کربوهیدراتها، پروتئین و لیپیدها بر اثر تنش خشکی کاسته شد، در حالی که کاربرد نانواکسید روی میزان تحرک ذخایر بذر را که بیانگر مصرف آنها در رشد و تولید وزن خشک بیشتر گیاهچه است، افزایش داد. با توجه به تاثیر مثبت نانواکسید روی بر کاهش آسیبهای ناشی از تنش خشکی و همچنین افزایش کارایی مصرف ذخایر غذایی، فعالیت آنزیمهای هیدرولیتیک و درصد جوانهزنی به نظر میرسد که کاربرد نانواکسید روی به میزان 5/1 گرم در لیتر موجب بهبود جوانهزنی سویا تحت شرایط خشکی خواهد شد.