بررسی اثربخشی آموزش تحرک و جهتیابی بر مهارت های حرکتی کودکان با آسیب بینایی
نویسندگان
doi
10.22059/japr.2015.61423چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر آموزش تحرک و جهتیابی بر مهارتهای حرکتی کودکان با آسیب بینایی بود. تعداد 30 دانشآموز پسر با آسیب بینایی (15 نفر گروه کنترل و 15 نفر گروه آزمایش) در دامنه سنی 7 تا 11 سال از مدرسه شهید محبی تهران به صورت هدفمند انتخاب شدند. شرکتکنندگان بر اساس عملکرد حرکتی که به وسیله آزمون رشد حرکتی لینکلن ازرتسکی انجام گرفت، همسان و در گروههای آزمایش و کنترل به صورت تصادفی گماشته شدند. گروه آزمایش در برنامه آموزشی به مدت 20 جلسه 45 دقیقهای شرکت کردند و گروه کنترل به فعالیتهای روزمره پرداختند. جمعآوری اطلاعات برای کل شرکت کنندگان به شکل پیشآزمون، پسآزمون و پیگیری انجام گرفت. به منظور مقایسه دو گروه، از مدل آماری تحلیل کواریانس چند متغیره استفاده گردید. نتایج حاصل تفاوت معناداری را در گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل در مهارتهای حرکتی)حرکات درشت) نشان دادند (001/0P<). بنابراین، میتوان گفت برنامه آموزشی تحرک و جهتیابی میتواند برنامه مناسبی جهت افزایش مهارتهای حرکتی درکودکان با آسیب بینایی باشد.