تأثیر محلول پاشی میکرو و نانوذرات اکسیدآهن بههمراه مواد افزودنی D.G ADJUVANT و RCP-5 بر برخی صفات فیزیولوژیکی لوبیاسبز (Phaseolus vulgaris L.)
نویسندگان
1 شاهرود
2 شاهرود
3 شاهرود
4 صنعتی شاهرود
5 شاهرود
doi
10.22067/ijpr.v7i1.34475چکیده
آهن عنصری مهم و دارای نقش حیاتی در انسان و گیاه می باشد. از طرفی مشکلاتی در جذب این عنصر توسط برگ گیاهان وجود دارد. بههمین منظور آزمایشی در جهت ارزیابی تأثیر محلول پاشی آهن و نانوذرات آن همراه با مواد افزودنی بر برخی صفات فیزیولوژیکی لوبیاسبز به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در دانشکدة کشاورزی دانشگاه صنعتی شاهرود در سال 1391 اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل محلول پاشی در پنج سطح از میکروذرات و نانوذرات اکسیدآهن (هر یک در غلظت های صفر، 25/0 و 5/0گرم در لیتر) و مواد افـزودنی در سه سطح (صفر، D.G ADJUVANT و RCP-5) بودند. اعـمال تیمارها 55 روز بعد از کـشت در آغاز مرحله گلدهی صورت گـرفت. نتایج نشان داد که شاخص سطح برگ تحت تأثیر تیمارهای آزمایش قرار نگرفت. بالاترین مقادیر آهن برگ (311میلی گرم در کیلوگرم) و آهن غلاف (47/51 میلی گرم در کیلوگرم) در سطح 25/0 میکروذرات اکسیدآهن در ترکیب با D.G ADJUVANT بهدست آمد. نانوذرات آهن 5/0 همراه با RCP-5 بالاترین درصد پروتئین را نشان دادند. در تیمار 5/0 میکروذرات اکسیدآهن بالاترین مقادیر کاروتنوئید و محتوای نسبی آب برگ مشاهده شد. بر اساس نتایج این پژوهش کاربرد مواد افزودنی سبب بهبود جذب اکسیدآهن به هر دوشکل میکرو و نانوذرات در گیاه لوبیاسبز گردید.