مقایسه ی بیومارکرهای کلسیم و فسفر در بزاق زنان یائسه سالم و مبتلا به استئوپروز
نویسندگان
1 استادیار گروه بیماریهای دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اردبیل، اردبیل، ایران.
2 متخصص زنان، زایمان و نازایی، تهران، ایران
doi
10.22038/jmds.2024.24668چکیده
چکیدهمقدمه: شناسایی خانمهای مبتلا به استئوپروز، یک موضوع مهم کلینیکی بوده و تشخیص آن قبل از ایجاد شکستگی ضرورت دارد. در سالهای اخیر تستهای تشخیصی بر پایه بزاق محبوبیت زیادی پیدا کرده است. وجود یک روش در دسترس و کمهزینه، مثل بررسی شیمیایی بزاق دهان به منظور تشخیص و غربالگری استئوپروز ضرورت دارد. هدف از تحقیق حاضر بررسی مقادیر بیومارکرهای کلسیم و فسفر بزاق در بیماران یائسه مبتلا به استئوپروز و سالم بود تا مقایسهای در این مقادیر بین دو گروه مبتلا و غیرمبتلا به استئوپروز صورت گرفته و پارامترهای بزاق به عنوان شاخصهایی برای تشخیص استئوپروز در زنان یائسه معرفی گردد.مواد و روش ها: مطالعه حاضر به صورت مورد- شاهدی و با روش نمونهگیری آسان انجام شد. تعداد 70 نفر از خانمهای یائسه، 38 نفر (گروه شاهد) و 32 نفر (گروه مورد) انتخاب شدند. سنجش تراکم استخوان با روش DEXA انجام شد. نمونهگیری بزاق برای اندازهگیری بیومارکرهای کلسیم و فسفر ، به روش غیر تحریکی صورت گرفت. برای مقایسه میانگین متغیرها بین دو گروه شاهد و مورد، از آزمون t مستقل و برای محاسبه نقطه برش، حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی متغیرها، از منحنی راک [1] استفاده شد. یافته ها: میانگین کلسیم بزاق در افراد مبتلا به استئوپروز به طور معناداری بیشتر از افراد سالم بود (01/0= p). میانگین فسفر بزاق تفاوت معناداری بین افراد سالم و مبتلا به استئوپروز نداشت (44/0= p). ارزش تشخیصی بر اساس نتایج حاصل از منحنی راک برای هیچکدام از مارکرها مطلوب نبود. نتیجه گیری: یافته های ما پیشنهاد میکند که غلظت کلسیم بزاق با مقدار نقطه برش مناسب، برای غربالگری زنان یائسه مبتلا به استئوپروز به کار رود. [1] ROC curve