رابطه بین ادراک دانشجویان از کیفیت فضای دانشگاه و سازگاری آنها با دانشگاه: نقش واسطه ای درگیری تحصیلی
نویسندگان
1 دکتری روانشناسی تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی، دانشکدة علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه ساختاری بین ادراک دانشجویان از کیفیت فضای دانشگاه و سازگاریشان با دانشگاه با واسطهگری درگیری تحصیلی انجام شد. شرکتکنندگان شامل 390 نفر (208 زن و 182 مرد) از دانشجویان دورة کارشناسی دانشگاه شیراز بودند که بر اساس روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب شدند و پرسشنامه دانشکده و محیط دانشگاه (مکدونالد، 1996)، پرسشنامه درگیری تحصیلی (ریو، 2013) و پرسشنامه سازگاری دانشجویان با دانشگاه (بیکر و سیرک، 1984) را تکمیل کردند. پایایی و روایی نمرات حاصل از ابزارهای پژوهش با استفاده از روش آلفای کرونباخ و تحلیل عامل تاییدی احراز گردید. یافتههای حاصل از تحلیل مدلیابی معادلات ساختاری نشان دادند مدل پیشنهادی پژوهش با دادههای تجربی برازش مناسبی دارد و اثر مستقیم ادراک دانشجویان از کیفیت فضای دانشگاه بر درگیری تحصیلی و سازگاری آنها با دانشگاه تأیید شد. درگیری تحصیلی نیز بر سازگاری با دانشگاه اثر مستقیم و معنیدار داشت. همچنین یافتهها نشان دادند ادراک از کیفیت فضای دانشگاه با واسطهگری درگیری تحصیلی بر سازگاری دانشجویان با دانشگاه تاثیر غیرمستقیم دارد. بر اساس یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که به منظور افرایش احتمال سازگاری دانشجویان با دانشگاه، باید به کیفیت فضای دانشگاه و درگیری تحصیلی آنها توجه شود.
