تغییرات پوشش سبز و محتوای کلروفیل و کاروتنوئید ماریتیغال (Silybum marianum L.) در واکنش به پیشتیمار آبی بذر و کمبود آب
نویسندگان
1 استاد گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 استاد گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 دانشجوی دانشگاه تبریز
doi
10.22124/jms.2018.2911چکیده
برای بررسی اثرات مدت پیشتیمار آبی بر پوشش سبز و محتوای کلروفیل و کاروتنوئید برگ ماریتیغال (Silybum marianumL.) تحت تیمارهای مختلف آبیاری، یک آزمایش اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوکهای کامل تصادفی با 3 تکرار در سال 1394 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه تبریز انجام گرفت. تیمارهای آبیاری (I1، I2، I3، I4: به ترتیب آبیاری پس از 70، 100، 130 و 160 میلی متر تبخیر از تشتک تبخیر کلاس A) در کرتهای اصلی و مدتهای پیشتیمار آبی (P1، P2 و P3: به ترتیب صفر، 8 و 16 ساعت) در کرت های فرعی قرار گرفتند. درصد جوانهزنی، متوسط زمان جوانهزنی، تعداد بوته در واحد سطح، درصد پوشش سبز، محتوای کلروفیل a، b و کل و کاروتنوئید اندازهگیری شد. نتایج نشان داد که استفاده از پیش تیمار آبی بویژه 16 ساعت موجب کاهش متوسط زمان جوانهزنی گردید، ولی اثر معنیداری روی درصد جوانهزنی نداشت. همچنین تعداد بوته در واحد سطح با افزایش مدت پیشتیمار آبی تا 16 ساعت افزایش یافته است. درصد پوشش سبز نیز با افزایش مدت پیشتیمار آبی تحت تمام تیمارهای آبیاری فزونی یافت. محتوای کلروفیل a، b و کل و کاروتنوئید بر اثر کمبود آب کاهش قابل توجهی پیدا کردند. اما پیشتیمار آبی به مدت 8 و به ویژه 16 ساعت بهصورت معنیداری موجب افزایش این صفات گردید. این نتایج به وضوح نشان میدهد که پیشتیمار آبی با افزایش تعداد بوتههای استقرار یافته، درصد پوشش سبز و محتوای کلروفیل و کاروتنوئید، اثر تنش خشکی را کاهش داده است. همین امر میتواند تولید دانه این گیاه دارویی در شرایط آبیاری مطلوب و محدود را بهبود بخشد.