تغییرات پوشش سبز و محتوای کلروفیل و کاروتنوئید ماریتیغال (Silybum marianum L.) در واکنش به پیش‌تیمار آبی بذر و کمبود آب

نویسندگان

1 استاد گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

2 استاد گروه اکوفیزیولوژی گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز

3 دانشجوی دانشگاه تبریز

doi
10.22124/jms.2018.2911
چکیده

برای بررسی اثرات مدت پیش­تیمار آبی بر پوشش سبز و محتوای کلروفیل و کاروتنوئید برگ ماریتیغال (Silybum marianumL.) تحت تیمارهای مختلف آبیاری، یک آزمایش اسپلیت پلات بر پایه طرح بلوک­های کامل تصادفی با 3 تکرار در سال 1394 در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه تبریز انجام گرفت. تیمارهای آبیاری (I1، I2، I3، I4: به ترتیب آبیاری پس از 70، 100، 130 و 160 میلی متر تبخیر از تشتک  تبخیر کلاس A) در کرت­های اصلی و مدت­های پیش­تیمار آبی (P1، P2 و P3: به ترتیب صفر، 8 و 16 ساعت) در کرت های فرعی قرار گرفتند. درصد جوانه­زنی، متوسط زمان جوانه­زنی، تعداد بوته در واحد سطح، درصد پوشش سبز، محتوای کلروفیل a، b و کل و کاروتنوئید اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد که استفاده از پیش تیمار آبی بویژه 16 ساعت موجب کاهش متوسط زمان جوانه­زنی گردید، ولی اثر معنی­داری روی درصد جوانه­زنی نداشت. همچنین تعداد بوته در واحد سطح با افزایش مدت پیش­تیمار آبی تا 16 ساعت افزایش یافته است. درصد پوشش سبز نیز با افزایش مدت پیش­تیمار آبی تحت تمام تیمار­های آبیاری فزونی یافت. محتوای کلروفیل a، b و کل و کاروتنوئید بر اثر کمبود آب کاهش قابل توجهی پیدا کردند. اما پیش­تیمار آبی به مدت­ 8 و به ویژه 16 ساعت به­صورت معنی­داری موجب افزایش این صفات گردید. این نتایج به وضوح نشان می­دهد که پیش­تیمار آبی با افزایش تعداد بوته­های استقرار یافته، درصد پوشش سبز و محتوای کلروفیل و کاروتنوئید، اثر تنش خشکی را کاهش داده است. همین امر می­تواند تولید دانه­ این گیاه دارویی در شرایط آبیاری مطلوب و محدود را بهبود بخشد.