ارزیابی کیفیت زندگی دانشجویان دندانپزشکی علوم پزشکی مشهد در ایام کرونا به وسیله پرسشنامه استاندارد WHOQOL-BREF
نویسندگان
1 استادیار، گروه سلامت دهان و دندانپزشکی اجتماعی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 استادیار، گروه اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی،دانشگاه علوم پزشکی مشهد،مشهد،ایران
3 دانشیار، گروه اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 دانشجو، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
5 دانشجوی تخصصی، گروه اندودانتیکس، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/jmds.2023.23591چکیده
مقدمه: این مطالعه با هدف ارزیابی کیفیت زندگی دانشجویان عمومی و تخصصی دندانپزشکی در ایام کرونا به وسیله پرسشنامه استاندارد WHOQOL-BREF در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد انجام شد. مواد و روش ها: در این مطالعه مقطعی توصیفی –تحلیلی، 571 نفر از دانشجویان شرکت کردند. پرسشنامه طراحی شده توسط سازمان بهداشت جهانی با استفاده از ظرفیت گروه هاى دانشجویی در فضاى مجازى و در پلتفرم Survey.porsline.ir، در اختیار دانشجویان دندانپزشکی علوم پزشکی مشهد که بر اساس ورودى و رشته هاى مختلف تخصص تقسیم شده بودند، قرار گرفت. پرسشنامه WHOQOL-BREF در چهارزمینه امتیاز بندى شد. در نهایت اطلاعات به دست آمده به صورت آمارى در نرم افزار SPSS نسخه 23 مورد تحلیل قرار گرفت. در این مطالعه جهت بررسی نمونه ها، از آزمونهاى t مستقل، ANOVA یک طرفه و Bonferroni استفاده شد و سطح معنی داری در آزمونهای آماری برابر 5 درصد در نظر گرفته شد.یافته ها: در دانشجویان عمومی بین حیطه هاى مختلف کیفیت زندگی و جنس ارتباطی دیده نشد. بین محل سکونت و حیطه هاى سلامت محیط (001/0 P-value < )، سلامت روانی (04/0P-Value= )، سلامت جسمانی (03/0P-value= ) و نمره کلی کیفیت زندگی (001/0 P-value < ) ارتباط معنی دار دیده شد. نمره کلی کیفیت زندگی و تمامی حیطه هاى کیفیت زندگی با داشتن وسیله نقلیه ارتباط معنی داری داشت (001/0 P-value < ). در دانشجویان تخصصی ارتباطی بین کیفیت زندگی و جنس (01/0 (P-value=، محل سکونت(51/0 (P-value= و وسیله نقلیه (84/0 (P-value=دیده نشد. نتیجه گیرى: نتایج این مطالعه نشان داد که به طور کلی کیفیت زندگی دانشجویان دندانپزشکی مورد مطالعه، بالاتر از50 درصد قرار داشت. وسیله نقلیه و سکونت در منزل شخصی تاثیر معنی دارى بر کیفیت زندگی دانشجویان عمومی داشت. عوامل سکونت و وسیله نقلیه تاثیرى بر کیفیت زندگی دانشجویان تخصصی نداشتند.