فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: انواع متعددی از دستگاه‌های گسترش فک بالا با سرعت‌های گسترش متفاوت وجود دارند که می­توانند به درمان این ناهنجاری کمک کنند. هدف از این مطالعه بررسی اثربخشی یک پلاک ارتودنسی متحرک جدید در مقایسه با دستگاه رایج مشابه، در درمان تنگی قوس فک بالا بود.مواد و روش‌ها: مطالعه حاضر یک مطالعه نیمه تجربی بود که روی 15 بیمار که طی تیرماه ۱۳۹۹ لغایت دی‌ماه ۱۴۰۰ به کلینیک ویژه‌ی دانشکده دندانپزشکی بیرجند مراجعه کرده بودند، صورت گرفت. گسترش در گروه مداخله با پلاک متحرک شفاف از جنس صفحات ترموپلاستیک فاقد اجزای سیمی، انجام‌گرفت. اطلاعات گروه کنترل که با پلاک متحرک آکریلی دارای اجزای سیمی انجام شده بودند، از یک مطالعه مشابه استخراج شد. داده‌ها بعد از جمع آوری، وارد نرم­افزار SPSS نسخه 25 شد. از آزمون‌های آماری t-test و معادل ناپارامتری آن (من‌ویتنی و آزمون تی تک نمونه‌ای) جهت مقایسه گروه­ها استفاده شد. سطح معناداری داده­ها کمتر از 05/0 در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین ماهانه گسترش بین مولری در گروه مداخله و کنترل به ترتیب 552/ 0± 871/0 و 09/1± 156/1 میلی‌متر بود. میانگین ماهانه گسترش بین کانینی در گروه مداخله 498/0± 994/0 میلی‌متر و در گروه کنترل 869/0± 931/0 میلی‌متر برآورد شد. نتایج حاکی از عدم اختلاف معنی دار بین دو گروه از نظر گسترش بین مولری(07/0=P) و گسترش بین کانینی (68/0=P) بود. میزان رضایت‌مندی از درمان در گروه مداخله بیش از گروه کنترل ارزیابی شد (01/0=P). نتیجه گیری: به نظر می رسد استفاده از پلاک متحرک شفاف از جنس صفحات ترموپلاستیک و فاقد اجزای سیمی نسبت به مدل رایج آن با اجزای سیمی اثر بخشی بیشتری بر درمان بیماران با تنگی قوس فک بالا ندارد. با اینحال استفاده از این دستگاه جدید می­تواند با حفظ اثربخشی در افزایش رضایتمندی بیمار موثر باشد.