کارآیی آموزش حل مساله اجتماعی برای کودکان پیش دبستانی و دبستانی: اصلاح رفتار با رویکرد شناختی

نویسندگان
doi
10.22059/japr.2014.68731
چکیده

هدف از مطالعه حاضر بررسی تأثیر آموزش حل مسأله اجتماعی بر بهبود روابط بین فردی، مقبولیت اجتماعی و کارکرد اجرایی درکودکان پیش دبستانی و دانش‌آموزان پایه‌های اول و دوم دبستان است. مطالعه به شیوه شبه آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون اجرا شد. گروه نمونه (85 نفر) شامل دانش‌آموزان پیش دبستانی، پایه‌های اول و دوم از دو مدرسه دخترانه و پسرانه بود که به صورت نمونه در دسترس برای پژوهش انتخاب شدند. برنامه حل مسأله در هر کلاس به صورت گروهی، طی پنج ماه، توسط معلمان آموزش دیده اجرا گردید. به منظور ارزیابی برنامه مداخله از مقیاس درجه‌بندی رفتارکودکی اولیه-فرم معلم، پرسشنامه مقبولیت اجتماعی و آزمون ویسکانسین استفاده شد. برای تحلیل داده‌ها از آمار توصیفی و تحلیل اندازه‌گیری مکرر استفاده گردید. تجزیه و تحلیل داده‌ها نشان می‌دهد که برنامه مداخله در کاهش پرخاشگری آشکار و پرخاشگری ارتباطی و افزایش مقبولیت اجتماعی دانش‌آموزان موثر بوده و تفاوت میانگین‌ها به لحاظ آماری معنادار است. همچنین برنامه مداخله در کاهش خطای درجاماندگی و افزایش تعداد طبقات در آزمون ویسکانسین به طور معنادار موثر بوده است. درخاتمه لزوم توجه به آموزش مهارت‌های حل مسأله بین فردی به عنوان بخشی از برنامه درسی مدارس و از سویی به عنوان یک راهکار پیشگیرانه مورد بحث قرارگرفته است.