نقش حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی بر فرسودگی تحصیلی دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان در سال 1402
نویسندگان
1 دانشکده دندانپزشکی زاهدان
2 Faculty of Dentistry, Zahedan University of Medical Sciences, Zahedan, Iran.
doi
10.22038/jmds.2024.75386.2321چکیده
مقدمه: فرسودگی تحصیلی در دانشجویان به معنی ایجاد احساس خستگی نسبت به انجام تکالیف درسی، داشتن نگرش بدبینانه نسبت به تحصیل و مطالب درسی و احساس بیکفایتی تحصیلی است. پژوهش حاضر، با هدف بررسی نقش حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی در فرسودگی تحصیلی دانشجویان دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان صورت گرفت.مواد و روشها: در این مطالعه مقطعی (توصیفی-تحلیلی)، تعداد 162 نفر دانشجوی دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی زاهدان با روش نمونهگیری تمام شماری، طبق معیارهای ورود وارد مطالعه شدند .ابزار پژوهش شامل پرسشنامه فرسودگی تحصیلی Breso و همکاران، پرسشنامه رضایت از زندگی Diener و پرسشنامه مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک شده Zimet بود. اطلاعات جمع آوری شده وارد نرم افزار SPSS نسخه 18 شد و با استفاده از آزمون تی، آنالیز واریانس و تحلیل رگرسیون خطی تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: با توجه به نتایج به دست آمده، 4/65 % (106 نفر) از دانشجویان در سطح بالای فرسودگی تحصیلی قرار داشتند. نمرات حمایت اجتماعی (84/0±53/4) و رضایت از زندگی (07/4 ±38/13) در بیشتر دانشجویان نیز در گروه متوسط بود. تجزیه و تحلیل دادهها، اختلاف معنیداری در میانگین حمایت اجتماعی، رضایت از زندگی و فرسودگی تحصیلی با جنس و ترم تحصیلی نشان نداد (05/0<p) . نتایج حاصل از تحلیل رگرسیون بدین گونه بود که رضایت از زندگی و حمایت اجتماعی، هر دو تاثیر معکوس و معنادار (156/0-=β و 290/0-=β ) بر فرسودگی تحصیلی داشتند.نتیجه گیری: با توجه به یافتههای مطالعه حاضر، بیشتر دانشجویان دندانپزشکی مورد مطالعه ما ، از سطح بالای فرسودگی تحصیلی برخوردار بودند و حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی اکثر دانشجویان نیز در سطح مطلوبی قرار نداشت. از آنجایی که حمایت اجتماعی و رضایت از زندگی، تاثیر معکوس و معناداری بر فرسودگی تحصیلی داشتند، با افزایش این دو مولفه میتوان سهم بزرگی در کاهش میزان فرسودگی تحصیلی در بین دانشجویان داشت.