پویایی گفتمان‌های هنجاری و امنیتی در روابط اتحادیه اروپا و ایران (2018-1992)

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه شیراز،شیراز، ایران

2 عضو هیئت علمی پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت

doi
10.22124/wp.2025.28600.3413
چکیده

ایران و اتحادیه اروپا به‌عنوان دو بازیگر مهم بین‌المللی که دارای روابط بسیار طولانی بوده‌اند همواره در کانون توجه پژوهشگران روابط بین‌الملل و علوم سیاسی قرار داشته‌اند. در این مقاله باتوجه‌به قدرت هنجاری اروپا و اهمیت شناخت آن برای ایران، تأثیرات این رویکرد هنجاری که توسط یان منرز تئوریزه شده است مورد بررسی قرار گرفته است. این مقاله به دنبال پاسخ‌دادن به این سؤال کلیدی است که: دلایل انتخاب رویکرد هنجاری اتحادیه اروپا نسبت به ایران از سال 1992 تا 2018 چیست؟ برای پاسخ به این پرسش، فرضیه پژوهش حاضر این است که اتحادیه اروپا همیشه به‌عنوان یک قدرت هنجاری شناخته شده است و به همین علت نیز مرکز ثقل روابط خود با ایران را از آغاز شکل‌گیری این اتحادیه اروپا در سال 1992 تفکرات هنجاری اروپایی شکل داده است. اما این روند پس از سال 2008 و تا سال 2018 و خروج ترامپ از برجام به دلیل ایجاد معضلات بین‌المللی جدید مانند تروریسم، بحران مهاجرت و بحران اقتصادی اندک‌اندک به حالت امنیتی تغییر پیدا کرده است. برای بررسی این مسئله از چهارچوب نظری سازه‌انگاری استفاده شده است.