بررسی تأثیر دستکش های لاتکس و نیتریل بر پلیمریزاسیون مواد قالبگیری الاستومریک
نویسندگان
1 استادیار، گروه پروتزهای دندانی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران
2 دانشجوی دندانپزشکی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران
doi
10.22038/jmds.2023.70419.2264چکیده
مقدمه: استفاده از دستکشهای لاتکس راه حلی اساسی برای شکستن زنجیره عفونت است. دستکشهای نیتریل به علت بروز آلرژی کمتر نسبت به دستکشهای لاتکس، به عنوان یک جایگزین مناسب در نظر گرفته می شوند. جلوگیری از پلیمریزاسیون سطحی مواد قالبگیری سیلیکون افزایشی به عنوان یک عامل مشکل ساز مهم در ساخت رستوریشنهای غیرمستقیم شناخته شده است. این مطالعه برای تعیین اثر دستکشهای لاتکس و نیتریل بر پلیمریزاسیون پوتی مواد الاستومری طراحی شده است.مواد و روش ها: این مطالعه in vitro شامل 120 نمونه از دو پوتی سیلیکون افزایشی و یک پوتی سیلیکون تراکمی است. پژوهشگر اول با دستهای بدون دستکش پوتی بیس و کاتالیست را مخلوط کرد و پژوهشگر دوم به ترتیب زیر نمونهها را در 4 گروه در دمای اتاق بر روی اسلب شیشه ای تمیز شده با الکل قرار داد: با دستهای شسته شده(گروه کنترل)، با دستکش لاتکس پودردار، لاتکس بدون پودر و نیتریل. میزان پلیمریزاسیون به روش مشاهدهای ارزیابی و به دو گروه پلیمریزه شده و پلیمریزه نشده تقسیمبندی شدند. داده ها با تست دقیق فیشر آنالیز شدند(05/0=α).یافته ها: در پوتی سیلیکون تراکمی، عدم پلیمریزاسیون در تماس با هر گروه از دستکشها از نظر آماری معنادار نبود(1=P-value). در پوتیهای سیلیکون افزایشی انتخاب شده، دستکش لاتکس پودردار برخلاف سایر انواع دستکشها به طور معناداری مانع از پلیمریزاسیون آنها شد(0001/0=P-value).نتیجه گیری: در شرایط این مطالعه دستکشهای لاتکس بدون پودر و نیتریل تداخلی با پلیمریزاسیون مواد قالبگیری الاستومریک استفاده شده نداشتند، اما دستکش لاتکس پودردار مانع از پلیمریزاسیون سیلیکون افزایشی شد.