فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این مطالعه جهت بررسی انرژی و پتانسیل گرمایش جهانی مزارع ذرت دانه­ای در شهرستان گرگان انجام گردید. داده­های مورد‌نیاز از سه روش کاشت مرسوم (کشت بهاره، کشت تابستانه در بقایای گندم و کشت تابستانه بدون بقایای گندم پس از آتش زدن بقایای گندم) از طریق پرسشنامه از کشاورزان تهیه شد. پس از آن داده­های مورد‌نیاز در سه بخش مصرف سوخت، سوخت مصرفی و پتانسیل گرمایش جهانی ناشی از انتشار گازهای گلخانه­ای بر مبنای معادل دی­اکسید کربن محاسبه گردید. نتایج نشان داد که میزان انرژی ورودی در کشت بهاره، کشت تابستانه در بقایای گندم و کشت تابستانه بدون بقایای گندم به‌ترتیب برابر 5/26367، 2/37845 و 2/27783 مگاژول در هکتار بود. در هر سه روش کشت بیشترین مصرف انرژی ورودی مربوط به کود نیتروژن و سوخت برای عملیات زراعی بود همچنین کمترین پتانسیل گرمایش جهانی از کشت بهاره به میزان 2349 کیلوگرم معادل CO2 در هکتار به‌دست آمد. بنابراین کشت بهاره ذرت دانه­ای دارای اثرات زیست محیطی کمتری است. با توجه به نتایج به­دست آمده استفاده از هیبریدهای پرمحصول، مدیریت بقایای گندم و کود نیتروژن در کشت ذرت جهت بالا بردن بهره­وری انرژی و کاهش اثرات زیست محیطی مصرف نهاده‌ها الزامی است.