بررسی رابطه جهت گیری مذهبی و احساس معنا در زندگی با کیفیت زندگی
نویسندگان
doi
10.22059/japr.2014.61088چکیده
این پژوهش به منظور بررسی رابطه جهتگیری مذهبی و احساس معنا در زندگی با کیفیت زندگی در سالمندان مقیم خانه سالمندان شهر تهران انجام گرفت. پژوهش از نوع همبستگی بود. به این منظور، از مجموع خانههای سالمندان شهر تهران که از ٤٢٠٠ سالمند نگهداری میکنند، ١٠ خانه سالمند به صورت تصادفی انتخاب، و بر اساس جدول مورگان ٣٥٠ نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار مورد استفاده این پژوهش پرسشنامه کیفیت زندگی، مقیاس شاخص ارزشمندی زندگی و مقیاس جهتگیری مذهبی آلپورت بود. برای تحلیل دادهها از تحلیل رگرسیون و ضریب همبستگی پیرسون استفاده شد. نتایج نشان داد که احساس معنا در زندگی با کیفیت زندگی (حیطه روانشناختی و روابط اجتماعی) رابطه معنادار دارد. در واقع احساس معنا بیشترین سهم را (٥٢٪) در پیشبینی کیفیت زندگی دارد. اما جهتگیری مذهبی درونی ٤٨٪ و جهتگیری بیرونی ١٨٪ کیفیت زندگی را پیشبینی میکند. با توجه به نتیجه پژوهش، بالا بودن احساس معنا در زندگی سالمندان باعث بهبود کیفیت زندگی آنها میشود. هر چند توجه به کیفیت زندگی همه سالمندان یکی از چالشهای مهم قرن حاضر است، اما سالمندان مقیم آسایشگاهها از اولویت بیشتری برخوردارند، چرا که سالمندان مقیم آسایشگاه جزء آسیب پذیرترین قشر سالمند هستند.