بررسی تراکم ماست سل در ضایعات التهابی پری آپیکال
نویسندگان
1 دانشیار، گروه آسیبشناسی دهان و فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران
2 دندانپزشک ،شیراز، ایران .
3 استادیار، گروه آسیبشناسی دهان و فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد، یزد، ایران
doi
10.22038/jmds.2023.65593.2173چکیده
چکیدهمقدمه: یکی از عوامل تاثیرگذار بر اکلوژن دندانی شیری، طریقه متفاوت شیرخوارگی نوزادان است. این مطالعه با هدف ثبت مالاکلوژنهای ناشی از روشهای مختلف تغذیهای کودکان و کمک به کاهش ابهامات در زمینه مشکلات رشدی اسکلتال به دنبال تغذیه نوزادی، انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه توصیفی-تحلیلی مقطعی 284 کودک با محدوده سنی 4-5 سال از مهدکودکها و پیشدبستانیهای شهر ساری به روش نمونه گیری خوشهای و سپس سیستماتیک، انتخاب شدند. پس از کسب رضایت نامه کتبی از والدین و درج مشخصات فردی کودک در چکلیست دموگرافیک، سطح دندانها با گاز استریل پاک و معاینه شد. رابطه مولرهای شیری، میزان اورجت و اوربایت، وقوع اپنبایت، وقوع کراسبایت خلفی، و رابطه کانینی شیری در کودکان ثبت شد. تجزیه و تحلیل دادهها با آزمونهای کای اسکوئر و آنالیز واریانس یکطرفه با کمک نرم افزار SPSS 22 انجام شد. مقادیر 05/0>P معنی دار در نظر گرفته شد. یافتهها: بین طریقه شیرخوارگی و تحصیلات مادر، شغل مادر و شغل پدر ارتباط معناداری وجود داشت. بین نوع شیرخوارگی و جنس کودک، تعداد فرزندان خانواده، سن کودک، سن والدین و طول مدت شیرخوارگی، ارتباط معناداری مشاهده نشد. فراوانی الگوهای mesial step و distal step به ترتیب در مولرهای شیری کودکان دارای تغذیه شیر مادر و کودکان دارای تغذیه شیر خشک به طور معنی داری بیشتر بود (001/0>P). نوع شیرخوارگی با اورجت، اوربایت، کراس بایت خلفی و رابطه کانینی شیری، ارتباط معناداری نداشت. نتیجهگیری: مکیدن پستان مادر به عنوان کاملترین غذای کودک و همچنین عامل مستعدکننده دنتیشن شیری mesial step میباشد.