فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: هدف از این مطالعه بررسی بیان EGFR درلکوپلاکیای دهانی با و بدون دیسپلازی و مخاط نرمال به روش ایمنوهیستوشیمی بود. مواد و روش‌ها: در این بررسی، تعداد 45 نمونه لکوپلاکیای دهانی دیسپلاستیک و غیر‌‌دیسپلاستیک و بافت نرمال بدون التهاب (هر گروه 15 نمونه) از آرشیو‌‌‌ بخش آسیب‌شناسی دانشکده دندانپزشکی مشهد، انتخاب شد. بررسی ایمنوهیستوشیمی EGFR براساس دستورالعمل کارخانه سازنده انجام شد. درصد ایمنوراکتیویتی سلول‌‌ها ثبت شد و سپس با استفاده از آنالیزهای آماری (از آزمون‌های کای اسکوئر، آنالیز واریانس یک عاملی، کروسکال والیس و من-ویتنی) با هم مقایسه گردید. یافته‌ها: ایمنوراکتیویتی بین سه گروه تفاوت آماری معنی‌‌داری داشت (001/0P=) به طوری که بیانEGFR  از مخاط نرمال به سمت لکوپلاکیای غیردیسپلاستیک و دیسپلاستیک افزایش نشان داد. بیان مارکر بین دو گروه لکوپلاکیای دیسپلاستیک و غیردیسپلاستیک تفاوت آماری معنی‌‌داری نداشت. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، افزایش بیان EGFR، به عنوان یک فاکتور کلیدی در بدخیمی‌های اپی تلیالی، از بافت نرمال به سمت لکوپلاکیای غیردیسپلاستیک و لکوپلاکیای دیسپلاستیک حاکی از نقش احتمالی این مارکر در روند کارسینوژنز است.