بررسی آزمایشگاهی تاثیر آب نگارهای دارای چولگی و زمان تداوم متفاوت بر تغییرات زمانی آبشستگی پیرامون تک پایه استوانه ای
نویسندگان
1 استاد گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 استاد گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
3 دکتری سازه های آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
4 دانشیار گروه سازه های آبی، دانشکده مهندسی آب و محیط زیست، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
10.30482/jhyd.2023.407161.1656چکیده
آبشستگی بیش از حد در هنگام سیلاب به عنوان تهدیدی برای پایداری سازههای واقع در بستر فرسایشپذیر به شمار میرود. در این تحقیق به بررسی آبشستگی پیرامون پایه استوانهای در شرایط جریان غیرماندگار با شبیهسازی هیدروگرافهای مختلف سیلاب پرداخته شد. اثرات شاخههای خیزان و افتان هیدروگراف و همچنین زمان تداوم هیدروگراف بر روی توسعه زمانی عمق آبشستگی و حداکثر عمق آن مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج نشان داد برای هیدروگرافهای با دبی پیک و زمان تداوم مشابه، زمان شاخه خیزان هیدروگراف بر روی توسعه زمانی تنش برشی و عمق آبشستگی به شدت تاثیرگذار است اما روی حداکثر عمق آبشستگی تاثیر ناچیزی دارد. علاوه بر این مشخص شد با کاهش زمان شاخه خیزان، اثرگذاری شاخه افتان هیدروگراف بر روی حداکثر عمق آبشستگی افزایش مییابد. بررسی نتایج اثر زمان تداوم هیدروگرف بر آبشستگی موضعی نشان داد با افزایش زمان تداوم هیدروگرف از 10 دقیقه به 160 دقیقه حداکثر عمق آبشستگی 69/44 درصد افزایش و شیب تغییرات زمانی عمق آبشستگی کاهش مییابد.
