ساخت نانوحسگر گازی حساس به استون بازدم انسان برپایه نانوساختار متخلخل WO3 جهت پایش بیماران دیابتی

نویسندگان

1 گروه مهندسی مکانیک‌، دانشگاه فنی و حرفه‌ای، تهران

2 گروه شیمی آلی و بیوشیمی، دانشکده شیمی، دانشگاه تبریز، تبریز

3 گروه شیمی آلی و بیوشیمی، دانشکده شیمی، دانشگاه تبریز، تبریز

doi
چکیده

هدف این پژوهش، ساخت حسگر مبتنی بر نیم­ رسانا اکسید فلزی تری­اکسید تنگستن، با قابلیت آشکارسازی گاز استون حاصل از بازدم است. مشخصات ساختاری نمونه تهیه شده، توسط میکروسکوپ الکترونی روبشی و دستگاه پراش پرتو ایکس مورد بررسی قرار گرفت. مشخصه­ یابی نانوذره و نمونه نانوساختار کروی متخلخل سنتز شده توسط آنالیز­های DLS،BET  و BJH  انجام شد. پودرهای به دست آمده، به روش ته ­نشینی بر روی الکترودهای شانه ­ای لایه‌نشانی شده و مقاومت الکتریکی الکترودها در معرض استون و تعدادی از گاز­های فرار اندازه‌گیری شد. به منظور بررسی قدرت انتخاب‌گری حسگرها، حساسیت آن­ها به چند نمونه از گازهای آلی فرار با افزایش دمای حسگر به C° 200 و C° 300 نیز مورد آزمایش قرار گرفت. نتایج به‌دست‌آمده نشان داد که استفاده از نانوساختارهای متخلخل تری اکسید تنگستن در غلظت­های کمتر ازppm  5­، با عملکرد خطی بسیار مطلوب، حساسیت حسگری معادل %/ppm 44/44 را ارایه می ­کند. ارزیابی ­های کمی اثبات کرد قدرت انتخاب‎‌گری همین نانوساختار نسبت به غلظت ppm 8/1 از استون به عنوان غلظت آستانه‌ی نشانگر زیستی دیابت نوع اول­، در حضور چندین گاز آلی مزاحم بسیار عالی و بهبود 6 برابری را نشان داد. پاسخ حسگر در غلظت­های معینی از استون نسبت به سایر مراجع به میزان 8 درصد برتری داشته است. همچنین، حسگر ساخته شده با زمان پاسخ 18 ثانیه ­ای واکنش سریع­تری دارد که در مقایسه با بهترین نمونه ی ارایه شده در حدود 21 درصد بهبود یافته است.