فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اضطراب و ترس از دندانپزشکی یکی از مشکلات درمان‌های دندانپزشکی کودکان است. از عوامل مؤثر بر اضطراب دندانپزشکی خُلق کودک می‌باشد. هدف از این مطالعه تعیین ارتباط خُلق با اضطراب در کودکان 6 تا 11 ساله مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی یزد بود. مواد و روش‌ها: این مطالعه از نوع توصیفی تحلیلی بود که به روش مقطعی انجام شد. 152 کودک 6 تا 11 ساله که در سال 1400 به‌بخش کودکان دانشکده دندانپزشکی شهید صدوقی یزد مراجعه نموده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. وسیله جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه خُلق EAS (Emotionl,Activity,Sociability) و پرسشنامه اضطراب MCDAS (Modified Child Dental Anxiety Scale) بود. در نهایت رابطه بین نمره ابعاد چهارگانه خُلق با نمره اضطراب دندانپزشکی کودکان توسط ضریب همبستگی پیرسون ارزیابی شد. 05/0>P معنادار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: نمره اضطراب دندانپزشکی با نمره بُعد احساسات، همبستگی مثبت و معنی دار داشت. (203/0r= ، 012/0P=). این همبستگی با بُعد خجالتی بودن نیز مثبت و معنی دار بود (232/0r= ، 004/0P=)  ولی با بُعد فعالیت بدنی رابطه معکوس و معنی دار (175/0-r=، 031/0P=) و نیز با بُعد اجتماعی بودن معکوس و معنی دار بود (161/0-r=، 048/0P=). جهت برآورد نمره اضطراب با استفاده از نمره ابعاد مختلف خُلق از مدل رگرسیون استفاده شد. نتیجه اینکه 1/0= R2  به دست آمد یعنی 10% از تغییرات متغیّر وابسته توسط مدل رگرسیون تبیین می‌شود. در این مدل تنها بُعد خُلق احساسات در نمره اضطراب مؤثر بود. نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های این مطالعه، افزایش نمره در بعد احساساتی و خجالتی بودن به طور معنی داری موجب افزایش نمره اضطراب دندانپزشکی گردید که مدل رگرسیون تأثیر بعد احساساتی در افزایش نمره اضطراب را نیز تأیید نمود. در حالی که افزایش نمره در بُعد فعالیت بدنی و اجتماعی بودن به طور معنی داری موجب کاهش نمره اضطراب دندانپزشکی در کودکان 6 تا 11 ساله شد.