تعیین برنامه زراعی شهرستان سبزوار با استفاده از برنامه ریزی فازی دو نوا
نویسندگان
1 دانشگاه زابل
2 دانشگاه زابل
3 دانشگاه زابل
doi
10.22067/jead2.v0i0.24200چکیده
در فعالیت های زراعی، نهاده ها و منابع متعددی برای کشت محصولات مورد استفاده قرار میگیرند که یکی از مهمترین اهداف مدیران و برنامه ریزان زراعی بهینه سازی کاربرد منابع و نهادهها در طراحی الگوی کشت مناسب میباشد. برنامه ریزی ریاضی از متداولترین روشهای دستیابی به الگوی بهینه است. در مطالعه حاضر پس از معرفی برنامه ریزی دو نوا و فازی دو نوا، کاربرد این مدل ها در تعیین الگوی بهینه کشت در شهرستان سبزوار نشان داده شده است. داده های مورد نیاز این پژوهش به صورت حضوری و تکمیل پرسشنامه، از 127 بهره بردار از بین کشاورزان شهرستان سبزوار به صورت نمونهگیری تصادفی طبقه بندی شده برای سال زراعی 1389-1388، جمع آوری شد. نتایج نشان داد که کشاورزان در سه گروه مزارع کوچک (کمتر از 5/6 هکتار)، متوسط (5/6 تا 13 هکتار) و بزرگ (بیش از 13 هکتار) با تغییر الگوی کشت موجود میتوانند سطح بازده ناخالص خود را افزایش و از منابع در دسترس بهصورت کارا استفاده کنند.