بررسی میزان رضایت‌مندی اساتید و دانشجویان در استفاده از رادیوگرافی کانونشنال و دیجیتال در بخش اندودانتیکس دانشکده دندانپزشکی مشهد

نویسندگان

1 دندانپزشک، مشهد، ایران

2 دانشیار، گروه اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

3 دانشیار، گروه اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

doi
10.22038/jmds.2023.63990.2153
چکیده

مقدمه: کاربرد رادیوگرافی دیجیتال در مراکز آموزشی و دانشکده‌های دندانپزشکی برای غلبه بر مشکلات آموزشی و همچنین بایگانی رادیوگرافی‌های گرفته شده از بیماران ضروری به نظر می‌رسد، اما دیدگاه دانشجویان و اساتید در این زمینه کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. بنابراین هدف از این مطالعه بررسی میزان رضایت‌مندی اساتید و دانشجویان در استفاده از رادیوگرافی کانونشنال و دیجیتال در بخش اندودانتیکس دانشکده دندانپزشکی مشهد بود.مواد و روش ها: این مطالعه بر روی اساتید گروه درمان ریشه و 155 دانشجوی دندانپزشکی مشهد انجام گرفت. ابزار پژوهش شامل دو پرسش‌نامه خود ساخته بود. پرسش‌نامه اول مربوط به کیفیت آموزشی درمان ریشه بود که توسط اساتید تکمیل شد. پرسش‌نامه دوم مربوط به رضایت‌مندی دانشجویان از انجام درمان‌ با استفاده از رادیوگرافی‌های دیجیتال و کانونشنال در بخش اندودانتیکس بود. اطلاعات ثبت شد و سپس داده ها بر اساس آزمون کای اسکوئر و فیشر مقایسه شد.یافته ها: میانگین نمره کل پرسش‌نامه اساتید بر اساس جمع نمرات بدست آمده از همه سئوالات تقسیم بر تعداد سئوالات 39/0±23/4 (64/3 تا 82/4) و بین حالت‌های "بهتر شده" و "خیلی بهتر شده" قرار داشت. از دیدگاه اساتید، تصویر برداری دیجیتال در زمینه‌ی آموزش دانشجویان بر رادیوگرافی کانونشنال برتری دارد. میانگین نمره رضایت‌مندی از کل پرسش‌نامه دانشجویان، در گروه کانونشنال، 46/0±74/2 و در گروه دیجیتال 55/0±87/3 بود. متوسط رضایت‌مندی در گروه دیجیتال نسبت به گروه کانونشنال از نظر آماری به‌طور معنی‌داری بیشتر بود (001/0P<). نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر می‌توان گفت که رادیوگرافی دیجیتال سبب بهبود آموزش از نظر اساتید و رضایت دانشجویان شده بود.