بررسی ویژگی¬های کمی و کیفی ژنوتیپ¬های ذرت سیلوئی در منطقه ورامین

نویسندگان
doi
چکیده

به ­منظور بررسی صفات آگرومورفولوژیک و فیزیولوژیک ژنوتیپ­های مختلف ذرت سیلوئی، آزمایشی در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران در سال زراعی 89-1388 اجرا شد. در این آزمایش 20 ژنوتیپ ذرت سیلوئی در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با 4 تکرار مورد مقایسه قرار گرفتند. در این آزمایش صفاتی چون طول دوره رشد، تعداد برگ، ارتفاع بوته، قطر ساقه، وزن خشک تر و خشک برگ، وزن تر و خشک ساقه، وزن تر و خشک غلاف، وزن تر و خشک بلال، عملکرد تر و خشک علوفه و صفات کیفی علوفه مورد ارزیابی قرار گرفتند. در بررسی همبستگی بین صفات، بیشترین همبستگی را وزن خشک ساقه، غلاف و بلال با عملکرد علوفه داشتند. ژنوتیپ دوم(K3547/4 × MO17) دراکثرصفاتموردبررسیازجملهتعدادبرگ،قطرساقه،وزن‌تروخشکغلاف،وزنتروخشکبلال،طولدورهرشدوعملکردخشکعلوفهدارای بالاترین میزان بود. از نظر کیفیت علوفه نیز، ژنوتیپ­های 16 (KLM76004/2-1-7-2-1-1-1-1 × K19/1)و 18 (KSC670 (K3653/2 × K19)) بیشترین درصد قابلیت هضم علوفه خشک و ژنوتیپ 2 بیشترین درصد پروتئین خام، درصد فیبر نامحلول و درصد خاکستر را نشان دادند. ژنوتیپ 18 نیز بالاترین درصد انرژی متابولیسمی را به خود اختصاص داد. به ­نظر می­رسد که ژنوتیپ 16 که از ارتفاع متوسط ولی پربرگ، با وزن ساقه متوسط و وزن بلال نسبتاً بالا و کیفیت علوفه خوب برخوردار بود، از اهمیت ویژه­ای برخوردار است و می­تواند انتخاب خوبی برای منطقه باشد