تکنیکهای حل و فصل دعاوی انبوه و دکترین و رویه موجود در نظام داوری سرمایهگذاری بینالمللی
نویسندگان
1 .
doi
10.22124/wp.2025.29565.3466چکیده
با گسترش سرمایهگذاری بینالمللی، نهادهای داوری به ابزارهایی کارآمد و بیطرف برای حلوفصل اختلافات میان سرمایهگذاران خارجی و دولتها تبدیل شدهاند. در سالهای اخیر، بحرانهای اقتصادی، سیاسی و اجتماعی، بستر شکلگیری اختلافاتی پیچیدهتر را فراهم کردهاند؛ اختلافاتی که در آن اشخاص حقیقی متعددی با تابعیتهای گوناگون علیه دولتها اقامه دعوی میکنند. در این چارچوب، مفهوم "دعاوی انبوه سرمایهگذاری" پدیدار شده که به اقامه همزمان چندین دعوی با منشأ مشترک اشاره دارد. این پژوهش با روش توصیفی–تحلیلی و بر پایه منابع کتابخانهای، به بررسی مبانی حقوقی، ظرفیتها و چالشهای ساختاری رسیدگی به این نوع دعاوی در نظام داوری سرمایهگذاری میپردازد. یافتهها نشان میدهد که گرچه چنین ساختاری میتواند در افزایش بهرهوری و کاهش هزینهها مؤثر باشد، اما همچنان با مسائل مهمی چون تعارض با اصول دادرسی منصفانه، پیچیدگی در تعیین اهلیت خواهانها و نبود رویه واحد مواجه است. این موضوع نیازمند بازنگری و توسعه قواعد موجود در داوری بینالمللی سرمایهگذاری است.