‌‌تأثیر محلول‌پاشی برگی با اسید هیومیک و بستر کاشت بدون خاک روی رشد و گلدهی توت-فرنگی

نویسندگان

1 گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

2 گروه باغبانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

3 دانشگاه آزاد اسلامی، واحد رشت، دانشکده‌ی کشاورزی، گروه باغبانی

4 عضو هیات علمی گروه گیاهپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی،واحد رشت

5 گروه زراعت- دانشکده کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد رشت

6 گروه باغبانی، واحد رشت، دانشگاه آزاد اسلامی، رشت، ایران

doi
چکیده

توت‌فرنگی (Fragaria × ananassa L. Duch.) از خانواده گل‌سرخیان (Rosaceae) یک گونه دورگ از جنس Fragaria است که در سراسر جهان در سطح وسیعی برای استفاده از میوه آن کشت می‌شود. استفاده از کودهای آلی و بسترهای کاشت بدون خاک به‌جای کودهای معدنی و کاشت خاکی جهت افزایش بازدهی گیاهان به‌ویژه گونه‌های گیاهی زراعی و باغی توصیه شده است. در بررسی حاضر، چهار نوع بستر کاشت؛ پیت + پرلیت + ماسه (1b)، کوکوپیت + پرلیت + ماسه (2b)، کوکوپیت + پرلیت + کمپوست آزولا + ماسه (3b)، پرلیت + ماسه + کمپوست آزولا (4b) و محلول‌پاشی با غلظت‌های 0، 5/0 و 5/1 گرم در لیتر اسید هیومیک روی عملکرد توت‌فرنگی مورد ارزیابی قرار گرفتند. نتایج نشان داد که برهم‌کنش اسید هیومیک و بستر کاشت بر اغلب صفات معنی‌دار بود. غلظت 5/1 گرم در لیتر اسید هیومیک و بستر کاشت 4b بیشترین تأثیر را روی تغییر اغلب صفات اندازه‌گیری‌شده به‌ویژه افزایش عملکرد میوه داشت.