تحلیلی بر نقش طراحی آموزشی در توسعۀ حرفهای کارورزان رشته زبان و ادبیات فارسی
نویسندگان
1 دکتری علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
2 دانشگاه بوعلی سینا
3 استادیار، گروه ادبیات فارسی، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران
doi
چکیده
هدف از این پژوهش، نقش طراحی آموزشی، بر توسعۀ حرفهای کارورزان رشته زبان و ادبیات فارسی است. برای رسیدن به مقصود، از رویکرد پژوهش کیفی و روش مطالعه موردی، با ابزار مصاحبة نیمهساختاریافته و متن گزارش کارورزان استفاده شد. نمونهگیری به روش هدفمند بود. مشارکتکنندگان، هشت نفر از دانشجویان دختر ورودی سالهای 91 و 92 مرکز آموزش عالی شهید باهنر دانشگاه فرهنگیان بودند. اطلاعات بهدستآمده، پس از پیادهسازی، با روش «تحلیل محتوای مضمونی» تحلیل شدند. نتایج نشان داد طراحیهای آموزشی از نظر محتوا، در افزایش سطح کیفی محتوایی موضوعات زبانی، ادبی و نگارش، و بالابردن میزان توانایی دانشآموزان در بازشناسی مفاهیم، مؤثر بودند؛ همچنین، از لحاظ مهارتهای حرفهای، با کاربست بهینۀ شیوههای آموزشی، انتخاب رسانۀ متناسب، نوآوری در تکالیف و انگیزهبخشی در فرآیند آموزشی مناسب با موضوعات رشته، در طراحیها، بر افزایش کیفیت اجراهای آموزشی دانشجویان تأثیر گذاشتند؛ اما برای کسب شایستگی در محتوای آموزشی، در زمینۀ تلفیق محتوا و مهارتهای حرفهای، به دلیل عدم تطابق طرحها با اجراها، دانشجویان ضعفهایی در طراحی آموزشی دارند. در مجموع، پژوهش نشان میدهد کارورزان رشتة زبان و ادبیات فارسی در طراحی آموزشی باید از فرصتهای بیشتری برای آمیختن محتوا و مهارتهای حرفهای بهره ببرند؛ زیرا در بخش برنامهریزی و اجرا، نیازمند کفایت و مهارتهای بالاتری برای رسیدن به شایستگیهای حرفهای هستند.
