اثر زوال بر تغییرات آنتی اکسیدانت های آنزیمی و غیر آنزیمی و خصوصیات بیوشیمیایی بذرهای جو رقم والفجر
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای دانشگاه آزاد بروجرد
doi
چکیده
این تحقیق بهمنظور بررسی اثر طول مدت زوال تسریعشده بر فعالیت آنتیاکسیدانتهای آنزیمی و غیرآنزیمی و نیز خصوصیات بیوشیمیایی بذرهای جو در دانشگاه آزاد اسلامی واحد بروجرد در تابستان سال 1394 بهصورت کاملاً تصادفی با چهار تکرار انجام شد. فاکتور مورد مطالعه عبارت بود از طول مدت زوال تسریعشده در 5 سطح شامل تیمار شاهد و زوال مصنوعی یک، دو، سه، چهار و پنج روزه. صفات اندازهگیریشده شامل، درصد جوانهزنی، هدایت الکتریکی و بررسی فعالیت آنتیاکسیدانتهای آنزیمی و غیر آنزیمی بودند. نتایج تجزیه واریانس دادهها نشان داد اثر زوال بر صفات درصد جوانهزنی بذور، هدایت الکتریکی، قندهای محلول، پروتئین محلول، پرولین، اسید آسکوربیک، آنزیم کاتالاز، پروکسیداز و آسکوربات پروکسیداز معنیدار بود. نتایج مقایسه میانگین نشان داد با افزایش تعداد روزهای زوال درصد جوانهزنی بذرهای جو کاهش و تولید مالوندیآلدئید و پراکسید هیدروژن و هدایت الکتریکی محلول در برگیرنده بذور افزایش مییابد. تولید قندهای محلول و پروتئین محلول بهترتیب تا سه و دو روز افزایش یافته و از آن به بعد کاهش پیدا کرد. محتوای پرولین با افزایش مدت زوال تا دو روز روند افزایشی داشته و از آن به بعد روند کاهشی به خود گرفت، ولی روند تولید اسید آسکوربیک در بذرهای زوال یافته با افزایش روزهای زوال کاهشی بود و تولید آن در تیمارهای زوال یک تا چهار روز بالاتر از تیمار شاهد بود. زوال سبب تغییر در میزان آنزیمهای کاتالاز، پروکسیداز و آسکوربات پروکسیداز شد. با افزایش شدت زوال مصنوعی تا سه روز فعالیت آنزیمهای کاتالاز و تا دور روز فعالیت آنزیمهای پروکسیداز و آسکوربات پروکسیداز افزایش یافته و از آن به بعد روند فعالیت آنها کاهشی بود. شدتهای پایین زوال مصنوعی نسبت به شدتهای بالاتر خسارت کمتری را به سیستم آنتیاکسیدانی آنزیمی و غیر آنزیمی وارد نمود ولی با افزایش شدت زوال مصنوعی تا 5 روز تجمع گونههای فعال اکسیژن بر این سیستمهای آنتیاکسیدانی غلبه نمود. در این شرایط خسارت به بذرها افزایش یافت که در نهایت منجر به کاهش قوه نامیه بذرها و کاهش درصد جوانهزنی آنها شد.