بررسی ارتباط بین شاخص های پریودنتال با ایندکس های خونی هماتوکریت و هموگلوبین بیماران مراجعه کننده به مرکز کوهورت دانشگاه علوم پزشکی مشهد
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات بیماری های دهان، فک و صورت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران دانشیار، گروه پریودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 کمیته تحقیقات دانشکده دندانپزشکی ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد ،مشهد ، ایران
3 مرکز تحقیقات بیماری های دهان، فک و صورت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران دانشیار، گروه پریودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
4 کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده دندان پزشکی مشهد ، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد ، ایران
5 کارشناس ارشد آمار زیستی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
doi
10.22038/jmds.2022.60832.2099چکیده
مقدمه: التهاب پریودنتال (پریودنتیت) یکی از شایعترین بیماریهای عفونی است که در نتیجه عدم رعایت بهداشت دهان و پلاک میکروبی به وجود می آید. آماس ایجاد شده میتواند منجر به تأثیرات سیستمیک در جریان خون محیطی و تغییراتی در میزان هموگلوبین، هماتوکریت و ایندکس های خونی شود.این مطالعه به بررسی ارتباط بین شاخص های پریودنتال با ایندکس های خونی هماتوکریت و هموگلوبین بیماران میپردازد.مواد و روش ها: این طرح مشاهدهای از نوع مقطعی، بر روی مراجعه کنندگان به مرکز کوهورت دانشگاه علوم پزشکی مشهد که دارای پرونده کامل بودند، انجام شد. ابتدا شاخصهای پریودنتال بیماران شامل ایندکس لثه و CPITN(The Community Periodontal Index of Treatment Needs) از پروندههای موجود استخراج گردید. این افراد با توجه به متغیر CPITN به سه گروه تقسیمبندی شدند. افراد با CPITN صفر، بعنوان گروه سالم و افراد با CPITN 1 و 2، بعنوان گروه جینجیویت و افراد با CPITN 3 یا 4، بعنوان گروه پریودنتیت در نظر گرفته شدند. ایندکسهای خونی (Blood indices) (هموگلوبین، هماتوکریت) نیز از پرونده بیماران استخراج گردید و سپس ارتباط بین ایندکسهای خونی هماتوکریت و هموگلوبین خون بیماران با شاخصهای پریودنتال با استفاده از آزمونهای آماری مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: در این مطالعه پرونده 242 نفر، شامل 158 زن و 84 مرد بررسی شد که به ترتیب 87 نفر در زیرگروه سالم، 89 نفر در زیرگروه جینجیویت و 68 نفر در گروه پریودنتیت طبقهبندی شدند. در مردان و زنان، گروهها از نظر متوسط هموگلوبین با یکدیگر اختلاف معنی داری نداشتند. متوسط هماتوکریت مردان در گروه سالم نسبت به گروه جینجیویت بطور معنی داری بیشتر بود (P=0.006) به طوری که میانگین و انحراف معیار هماتوکریت در گروه سالم 4/2±7/45 و در گروه جینجیویت 7/2±3/43 بود. ولی در زنان هیچگونه ارتباطی میان ایندکس لثه با هماتوکریت یا هموگلوبین در هر دو گروه دیده نشد. نتیجه گیری: ارتباط قوی و معنی داری بین ایندکسهای خونی و بیماری پریودنتال در این مطالعه مشاهده نشد. در مردان، گروهها از نظر متوسط هموگلوبین با یکدیگر اختلاف معنی داری نداشتند ولی متوسط هماتوکریت در گروه سالم نسبت به گروه جینجیویت بطور معنی داری بیشتر بود. اما در زنان، گروهها از نظر متوسط هماتوکریت و هموگلوبین با یکدیگر اختلاف معنی داری نداشتند. هیچگونه همبستگی میان GI با هماتوکریت یا هموگلوبین در هر دو گروه دیده نشده است. آنالیز پیشگوییکننده رگرسیون نشان داد که، به ازای هر یک واحد افزایش در GI، بطور متوسط هماتوکریت، 37/0 واحد کمتر خواهد بود. ولی ارتباط معنی داری برای GI و هموگلوبین یافت نشد.