فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: سواد سلامت دهان به عنوان عامل تعیین کننده جدید سلامت مطرح می باشد. هدف از مطالعه حاضر، بررسی سواد سلامت دهان و ارتباط آن با وضعیت کلینیکی و رفتارهای سلامت دهان در بزرگسالان  مراجعه کننده به دانشکده دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی اصفهان بود.  مواد و روش ها: مطالعه مقطعی حاضر در سال 1394، با شیوه نمونه­گیری آسان بر روی بیماران  داوطلبی که برای اولین بار به دانشکده دندانپزشکی مراجعه کرده بودند، انجام شد. سواد سلامت دهان بیماران بوسیله پرسشنامه Oral Health Literacy-Adult Questionnaire اندازه­گیری شد. رفتارهای سلامت دهان نیز توسط پرسشنامه سنجیده شد. بعلاوه، معاینات کلینیکی برای اندازه گیری شاخص­های DMFT و حداکثر شاخص  CPI (Community Periodontal Index) انجام شد. داده­ها توسط ضریب همبستگی پیرسون، ضریب همبستگی اسپیرمن، آزمون T مستقل، و آنالیز رگرسیون خطی و لوجستیک مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند (05/0>P-value).  یافته‌ها: از بین 202 نفر شرکت کننده، 5/64% زن بودند. میانگین سنی شرکت کنندگان (6/10±) 4/33 سال و میانگین نمره سواد سلامت دهان آنها (8/19±)3/52 بود. هر چه سواد سلامت دهان افراد بالاتر بود، رفتارهای سلامت دهان بهتری را گزارش می کردند (05/0>P-value). سواد سلامت دهان با شاخص DMFT (140/0-=r و047/0P=)، تعداد دندان های پوسیده (179/0-=r و 01/0P=) و تعداد دندان های از دست رفته (208/0-=r و 003/0=P-value) رابطه معکوس و با تعداد دندان های پرشده رابطه مستقیم داشت (148/0r=  و04/0P=). بین سواد سلامت دهان و حداکثر شاخص CPI ارتباط وجود نداشت (05/0<P-value).نتیجه‌گیری: سواد سلامت دهان مراجعین به دانشکده دندانپزشکی اصفهان در حد متوسط بود. افرادی که سواد سلامت دهان بالاتری داشتند، رفتارهای سلامت دهان مطلوبتری را گزارش می کردند و تاریخچه پوسیدگی کمتری داشتند. لذا بالا بردن سطح سواد سلامت دهان افراد جهت بهبود وضعیت سلامت دهان آنها ضروری به نظر می­رسد.