تربیت جنسی نوجوانان در نظام تعلیم و تربیت رسمی

نویسندگان

1 دانشجوی کارشناسی ارشد معارف اسلامی فرهنگ و ارتباطات، دانشکده فرهنگ ارتباطات، دانشگاه امام صادق(ع). تهران، ایران.

2 دکترای فرهنگ و ارتباطات و معارف اسلامی‌. استادیار گروه فرهنگ و تربیت، دانشکده فرهنگ و ارتباطات،‌ دانشگاه امام صادق. تهران، ایران

doi
10.22034/ksiu.2025.102.199
چکیده

هدف: این پژوهش با هدف تحلیل تربیت جنسی نوجوانان در نظام تعلیم و تربیت رسمی ایران و نقش آن در شکل‌دهی نگرشهای سالم و ارتقای سلامت روانی و اجتماعی انجام شد. روش: پژوهش حاضر با بهره بردن از روش فراترکیب، 16 مقالۀ منتشرشده بین سالهای 1380 تا 1403 را بررسی کرد. مقالات در سه محور «اسناد و نظام آموزش و پرورش»، «نقش معلمان و مدارس» و «برنامه‌های درسی» تحلیل شدند. یافته‌ها: تحلیل داده‌ها نشان داد که سیاستهای موجود، عمدتاً بر کنترل میل جنسی تمرکز دارند و کمتر به توانمندسازی و آموزش مثبت پرداخته‌اند. تناقض میان گفتمانهای «مهار غریزۀ جنسی» و «بهداشت جنسی» باعث کاهش انسجام و اثربخشی برنامه‌های تربیت جنسی شده است. همچنین، معلمان به دلیل کمبود آموزشهای تخصصی و منابع حمایتی، آمادگی کافی برای ارائۀ آموزش مؤثر ندارند. محتواهای درسی بیشتر بر جنبه‌های شناختی، نظیر بلوغ تأکید دارند و به ابعاد عاطفی و اجتماعی کمتر توجه شده است؛ در حالی که تطابق آن با مبانی فرهنگی نیز به شیوه‌ای محدودکننده صورت گرفته است. نتیجه‌گیری: برای بهبود تربیت جنسی در نظام آموزشی، تغییر رویکرد به توانمندسازی، تقویت جنبه‌های عاطفی و اجتماعی، ارائۀ آموزشهای تخصصی به معلمان و همکاری میان خانواده، مدارس و سیاستگذاران، ضروری به نظر می‌رسد.