تفاوت های فردی در تنیدگی تحصیلی و بهزیستی ذهنی: نقش انگیزش پیشرفت تحصیلی
نویسندگان
doi
10.22059/japr.2012.52378چکیده
پژوهش حاضر به بررسی نقش میانجی گر انگیزش پیشرفت تحصیلی در پیش بینی بهزیستی ذهنی بر اساس تنیدگی تحصیلی انجام گرفته است. از این رو، نمونه ای متشکل از 400 دانشجوی تحصیلات تکمیلی (200 پسر و 200 دختر)، به روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شده، و پرسشنامه های انگیزش پیشرفت تحصیلی (AMS)، استرس زندگی دانشجویی (SLSI) و مقیاس بهزیستی ذهنی (SWLS) را تکمیل کردند. با استفاده از مدل های آماری ضریب همبستگی، تحلیل واریانس و رگرسیون سلسله مراتبی، نقش میانجی گر انگیزش پیشرفت تحصیلی در بررسی رابطه بین تنیدگی تحصیلی و بهزیستی ذهنی مورد مطالعه قرار گرفت. نتایج نشان داد بین بهزیستی ذهنی با انگیزش درونی و بیرونی، رابطه مثبت و معنادار و با بی انگیزشی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. بین تمام ابعاد استرس با بهزیستی ذهنی رابطه منفی و معنادار وجود داشت. نتایج رگرسیون نیز که به منظور پیش بینی بهزیستی ذهنی از روی دو متغیر تنیدگی تحصیلی و انگیزش پیشرفت تحصیلی انجام شد، نشان دهنده نقش بیشتر متغیرهای استرسی در برابر متغیرهای انگیزشی در تبیین بهزیستی ذهنی بوده است، به این ترتیب که اولین متغیر پیش بینی کننده بهزیستی ذهنی تنیدگی تحصیلی، و دومین متغیر پیش بینی کننده آن انگیزش درونی بود. علاوه برآن انگیزش پیشرفت تحصیلی در تبیین ارتباط تنیدگی و بهزیستی ذهنی مؤثر بوده است. بنابراین، می توان اینچنین استنباط کرد، با وجود آنکه اکثر دانشجویان از بهزیستی ذهنی برخوردارند، استرس های متعددی بهزیستی ذهنی آن ها را تهدید می کند.