مقایسه‌ فراوانی ریزشکست های عاجی بعد از قطع ناحیه اپیکال ریشه‌های دارای پست ریختگی و فایبرپست

نویسندگان

1 متخصص اندودانتیکس، تهران، ایران

2 استادیار گروه اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

3 مرکز تحقیقات بیماری های دهان و دندان، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

4 استادیار گروه اندودانتیکس، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی بیرجند، بیرجند، ایران

5 دندانپزشک عمومی، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

doi
10.22038/jmds.2022.55865.2015
چکیده

مقدمه: دندان‏های درمان ریشه شده، مستعد شکست و ترک می‏باشند. به همین دلیل از پست­های مختلف جهت افزایش مقاومت به شکست استفاده می­شود. از این ­رو مطالعه­ حاضر با هدف مقایسه فراوانی میکروکرک در ریشه­های قطع شده دارای پست ریختگی و فایبرپست انجام گردید. مواد و روش ­ها: در این مطالعه­ تجربی، تعداد 40 دندان پرمولر تک کاناله که به دلایل ارتودنسی یا پرودنتال در دانشکده دندانپزشکی زاهدان، کشیده شده بودند؛ انتخاب شدند. قبل از شروع کار، دندان­ ها از نظر وجود میکروکرک مورد بررسی قرار گرفتند. سپس به وسیله­ آکریل، مانت شدند. 24 ساعت پس از انجام درمان ریشه، دندان ها به­صورت تصادفی به دو گروه پست ریختگی و فایبر پست (در هر گروه 20 دندان) تقسیم شدند. پس از ساخت و سمان کردن پست ها در هر یک از گروه ها، روکش فلزی برای دندانها ساخته شد. در نهایت از 3 میلیمتری اپیکال­، دندان­ها به کمک فرز فیشور الماسی عمود بر محور طولی ریشه قطع شد. نمونه­ها به کمک میکروسکوپ جراحی اندودانتیک از نظر وجود یا عدم وجود میکروکرک مورد بررسی قرار گرفت. برای تحلیل داده­ها از آزمون مجذور کای و تست دقیق فیشر استفاده شد. یافته­ ها: فراوانی ترک در ریشه­ های قطع شده حاوی پست ریختگی و فایبر پست 30 و 40 درصد بود. نتایج آزمون فیشر نشان داد که فراوانی میکروکرک در ریشه های قطع شده دارای پست ریختگی و فایبرپست اختلاف معناداری نداشتند (37/0=P). نتیجه­ گیری: فراوانی کرک های ریز مخاطی عاجی در گروه پست ریختگی و فایبر پست در ریشه های قطع شده مشابه بود.

کلیدواژه‌ها