تحلیل نفثه المصدور از منظر نشانه شناسی فرهنگی
نویسندگان
1 عضو هیات علمی گروه آموزش زبان فارسی دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)
2 دانشیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه محقق اردبیلی
doi
10.22103/jll.2019.12699.2542چکیده
نشانهشناسی فرهنگی مفهومی است که در پی انتخاب عناصر فرهنگی به عنوان نخستین موضوعات مورد بررسی از سوی نشانهشناسان ایجاد شد. این دانش مدلهای ذهنی و مادیای را که برای درک فرهنگ خود و دیگری میسازیم بررسی مینماید؛ از این رو صرفاً با یک فرهنگ منفرد مواجه نیست، بلکه بیشتر با روابط میان فرهنگها درگیر است. بنابراین، از جمله کاربردهای این دانش، بررسی متونی است که به طور همزمان میزبان دو یا چند فرهنگاند. متن نوشتاری کتاب نفثهالمصدور زیدری نسوی نیز از جمله متونی است که به واسطهی گزارش آشوب ناشی از حضور مغولان در ایران، در زمرهی متون چندفرهنگی قلمداد میشود. از این رو در این مقاله تلاش بر این است تا با روش توصیفی و تحلیلی به بررسی متن نفثهالمصدور از منظر نشانهشناسی فرهنگی پرداخته شود. بدین منظور پس از تعریف مفاهیم نظری مرتبط با نشانهشناسی فرهنگی و الگوی مکتب تارتو، به تبیین جایگاه خود و دیگری فرهنگی در متن نفثهالمصدور پرداخته میشود و سپس نحوهی بازنمایی رمزگانهای زبان، کمیّت، حرکت، دین، ابزار و معماری در ارتباط با خود و دیگری مورد بررسی قرار میگیرد. نتایج تحقیق حاکی از غالبیت شورش بر نظم درون است و این غلبه در رمزگانهای مرتبط با بافت انتزاعیترِ ادبیِ متن مشهودتر است.