فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: تطبیق رنگ رستوریشن سرامیکی با بیس زیرکونیا و دندان طبیعی، یک چالش بالینی رایج است. هدف این مطالعه آزمایشگاهی بررسی تأثیر تعداد دفعات پخت و ترانسلوسنسی کور زیرکونیا بر ثبات رنگ و خشونت سطحی دو سیستم سرامیکی بر پایه زیرکونیا بود. مواد و روش‌ها: 60 نمونه زیرکونیا به شکل دیسک (1 × 10 میلی متر) با ترانسلوسنسی بالا و پایین (30 عدد در هر گروه) تهیه شد و با لایه‌های سرامیکی 1 میلی متری ونیر شدند. سپس در سه زیرگروه (n=10) تحت 3، 5 و 7 بار پخت قرار گرفتند. ثبات رنگ (∆E) پس از غوطه‌ور سازی نمونه‌ها در محلول قهوه و پارامتر خشونت سطحی (Ra (µm)) به ترتیب با استفاده از دستگاه اسپکتروفتومتر و پروفیلومتر اندازه‌گیری شد. داده‌ها به کمک تست دوطرفه ANOVA و آزمون تعقیبی Tukey تحلیل شدند (0.05=α). یافته‌ها: در هر دو سیستم زیرکونیا، تعداد دفعات پخت بر مقدار Ra مؤثر بود (P<0.001)، اما در تغییر رنگ تأثیری نداشت (P= 0.253) با افزایش دفعات پخت از 3 به 5 و 3 به 7 بار، سطح به طور معناداری صاف‌تر شد(P<0.001). نوع کور زیرکونیا تأثیر قابل توجهی بر ثبات رنگ پس از قرارگرفتن در قهوه داشت (P<0.001) اما تأثیری بر خشونت سطحی نداشت (P= 0.189). زیرگروههای کور زیرکونیا با ترانسلوسنسی بالا، رنگ پایدارتری نسبت به نمونه‌های ترانسلوسنسی پایین داشتند. نتیجه‌گیری: پخت های متعدد پرسلن ونیر کننده تأثیری بر ثبات رنگ این دو سیستم سرامیکی با بیس زیرکونیا ندارند، اما ثبات رنگ سیستم کور زیرکونیا با ترانسلوسنسی پایین به طور قابل توجهی کمتر از کور زیرکونیا با ترانسلوسنسی بالا می‌باشد. با افزایش تعداد پخت پرسلن  ونیر کننده، خشونت سطحی هر دو نوع رستوریشن با کور زیرکونیا به طور قابل توجهی کاهش می یابد، اما ترانسلوسنسی کور زیرکونیا تأثیری بر خشونت سطحی رستوریشن‌ها ندارد.