بررسی پیامدهای واگذاری مدیریت بهره‌برداری و نگهداری شبکه‌های آبیاری و زهکشی دشت سیستان به تشکل‌های خصوصی

نویسندگان

1 گروه اقتصاد شهری، جهاد دانشگاهی مشهد

2 مدرس دانشگاه پیام نور چناران

3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه فردوسی مشهد

4 گروه اقتصاد شهری، جهاد دانشگاهی مشهد

doi
10.22067/jead2.v1390i1.8884
چکیده

چکیده در بین مصارف مختلف آب در ایران، بخش کشاورزی با سهمی بالغ بر 94 درصد، بیشترین مصرف آب را دارا می‌باشد. با توجه به سهم بخش کشاورزی در مصرف آب، کشاورزان عامل اصلی در مدیریت منابع آب می‌باشند. بنابراین بهره‌برداری بهینه ازشبکه‌های آبیاری و زهکشی، منوط به لحاظ کردن نقش موثر کشاورزان خواهد بود. به دلیل محدودیت منابع آبی در مناطق مختلف کشور و از جمله دشت سیستان، حفظ این منبع با ارزش ضروری به نظر می‌رسد. در این مطالعه پیامدهای مثبت و منفی واگذاری، فعالیت‌هایی که می‌توانند به تشکل‌های خصوصی واگذار گردند و مشکلات واگذاری در منطقه سیستان مورد بررسی قرار گرفتند. نمونه آماری مورد مطالعه شامل 150 نفر از بهره‌برداران و کارشناسان منطقه در سال 1388 بود. نتایج نشان داد که واگذاری مدیریت باعث کاهش میزان استحصال از منابع آبی و بهبود وضعیت کشاورزی منطقه می‌شود. سرانجام پیشنهاداتی جهت بهبود اجرای برنامه واگذاری ارائه شد.طبقه‌بندی JEL: M11, Q15, L33