ارزیابی وضعیت پوسیدگی دندان در کودکان اوتیسم و مقایسه آن با کودکان سالم
نویسندگان
1 مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران استادیار گروه کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
2 دانشیار گروه پزشکی اجتماعی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
3 دانشجوی دندانپزشکی، ساری، ایران
4 مرکز تحقیقات دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران استادیار گروه کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی مازندران، ساری، ایران
doi
10.22038/jmds.2022.57728.2048چکیده
مقدمه: اوتیسم یک اختلال تکاملی، روانی- عصبی است که در ابتدای دوران کودکی بروز می نماید. اختلال طیف اوتیسم با ناتوانی در تعاملات و ارتباطات اجتماعی، الگوهای محدود رفتاری و حساسیت های حسی غیر معمول همراه است. با توجه به اینکه در رابطه با مشکلات دندانی بیماران اوتیسم مطالعات اندک و نتایج مطالعات در تناقض هستند، مطالعه حاضر با هدف مقایسه dmft در کودکان 3 تا 12 سال مبتلا به اوتیسم و کودکان سالم در شهر ساری انجام شد. مواد و روشها: در این مطالعه موردی شاهدی، 70 کودک مبتلا به اوتیسم و 70 کودک سالم با دامنه سنی 3تا12 سال در شهر ساری در سال 1399 مورد ارزیابی قرار گرفتند. سن، جنس، تحصیلات والدین و تعداد فرزندان در هردو گروه ثبت شد. در نهایت dmft کودکان مبتلا به اوتیسم و کودکان سالم با یکدیگر مقایسه شدند. برای آنالیز داده ها از آزمون های آماری Chi_Square و Mann_Whitney استفاده شد. P <0/05 معنادار در نظر گرفته شد. یافتهها: طبق نتایج مطالعه میزان تحصیلات والدین(تحصیلات مادر P=0.279، تحصیلات پدر P=0.295 )، سن (P=0.832 )، جنس (P=1.00) و تعداد فرزندان( P=0.397 )در دو گروه دارای تفاوت معناداری نبود ولی شاخص های d و dmft (P<0.001 (در گروه کودکان مبتلا به اوتیسم بطور معناداری بیشتر از گروه کودکان سالم بود. نتیجه گیری: بر اساس نتایج مطالعه فوق، میزان شاخص dmft در کودکان مبتلا به اوتیسم بطور معناداری بیشتر از کودکان سالم بود. انجام برنامه های پیشگیری در خانه و کلینیک برای بهبود سلامت دهان کودکان مبتلا به اوتیسم ضروری می باشد.