بررسی ویژگیهای سبکی سفرنامۀ «بستان السیاحه»
نویسندگان
1 دانشگاه پیام نور
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور
doi
10.22103/jll.2019.12158.2493چکیده
بستانالسیاحه اثر حاج میرزا زین العابدین شیروانی، یکی از مهمترین آثار عصر قاجار است. این اثر دایرهالمعارف مانند، علیرغم ارزشهای زیادی که دارد، چندان که باید و شاید شناخته و شناسانده نشده است. این جستار در پی آن است که این اثر را با رویکرد سبکشناسی مورد تجزیه و تحلیل قرار دهد؛ بر این اساس، اثر مذکور به شیوۀ توصیفی و تحلیل در سه سطح فکری، زبانی و ادبی مورد مطالعه قرار گرفته است. دستاورد پژوهش نشان میدهد که موضوع غالب در این اثر از منظر اندیشگانی، فلسفه و عرفان، تاریخ و جغرافیا، طب، نجوم، موسیقی، مذهب و نحلههای مختلف فکری و مذهبی، جامعهشناسی، مردمشناسی و... است. از نظر زبانی، مقولههایی چون ترکیبات بدیعی، واژههای هندی، نوادر لغات، حذف، کاربرد صورت قدیمی ماضی استمراری و... بسامد بالایی دارد و حضور انواع تجنیس و تسجیع و بهرهگیری از انواع تشبیهات خیالانگیز و تناسبهای گسترده و... شاخصههای اصلی سطح ادبی آن محسوب میشود.