بررسی سطح کورتیزول و آلفا-آمیلاز بزاق در مبتلایان به زبان جغرافیایی

نویسندگان

1 مرکز تحقیقات بیماری های دهان، فک و صورت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

2 استاد گروه بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی زاهدان، زاهدان، ایران

3 مرکز تحقیقات بیماری های دهان، فک و صورت، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران

4 دندانپزشک، زاهدان، ایران

doi
10.22038/jmds.2022.57928.2054
چکیده

مقدمه: زبان جغرافیایی، التهاب سطح پشتی زبان است که اتیولوژی مشخصی ندارد. در این مطالعه سطح کورتیزول و آلفا-آمیلاز بزاق مبتلایان با هدف بررسی ارتباط احتمالی بیومارکرهای مرتبط با استرس با زبان جغرافیایی صورت گرفت.مواد و روش ها: در این مطالعه موردی-شاهدی، بزاق غیر تحریکی 90 فرد شرکت کننده (45 فرد مبتلا به زبان جغرافیایی و 45 فرد بعنوان شاهد) جمع آوری شد و میزان کورتیزول و آلفا-آمیلاز اندازه گیری گردید. آنالیز داده ها با استفاده از آزمون آماری Student’s t-test و توسط نسخه 20 نرم افزار SPSS انجام شد و 05/0˂p معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: میزان آلفا-آمیلاز بزاق در افراد مبتلا به زبان جغرافیایی u/ml 2/8±7/116و در گروه شاهد u/ml 7/8±6/114بود که ارتباط معنی داری بین سطح آلفا-آمیلاز با ابتلا به زبان جغرافیایی دیده نشد (p=0.8). همچنین میزان کورتیزول بزاق در گروه کنترل ng/ml 3/2±8/4 و در گروه مورد ng/ml 4/3±9/6 گزارش شد که بصورت معنی داری در گروه مبتلایان بالاتر بود  (p=0.001). نتیجه گیری: باوجودی که سطح کورتیزول بزاق در مبتلایان به زبان جغرافیایی بیشتر از سایر افراد بود، ولی رابطه معنی داری بین سطح آلفاآمیلاز با زبان جغرافیایی پیدا نشد. بررسی رابطه استرس و زبان جغرافیایی نیاز به مطالعات بیشتری در هر دو زمینه بالینی و پاراکلینیکی دارد.